29.10.10

Της γεννεθλιάζουσας Νερένιας.... πάρτυυυυυυυυ!

Ορθώς διαβάσατε.
Εχουμε πάρτυ.
Θα το κάψουμε σήμερα, απο το πρωί
(και μην δω ανάρτηση άλλη πάνω στο πάρτυ, .... δαγκώνω)


Μάλιστα, μάλιστα, τα γεννέθλια της εορτάζει η πρωταγωνίστρια του Καφέ

η Κυρά κι Αρχόντισσα
Νερένια.
Ναι ναι αυτή που πατάει πόδι
εεεε....
γόβα και στεκονται ούλοι σούζα!
Ναι ναι, η δοκτορεσσοπούλου, γίνεται μικρότερη!!!!

Σιγά μην σας πω πόσο γίνεται
να δείτε την γόβα, οβίδα να σκάει σ' εμένα!
Τώρα μεταξύ μας, γίνεται...!!!
ότι γίνεται γίνεται!
Αλλά κεριά δεν θα βάλω
να γίνει της αναστάσεως δώθε!
Θα το κάψουμε αλλιώς το μαγαζί !

Ελα πάμε όοοοοοολοι μαζί
Να ζήσεις Νερένια
και χρόνια καλά
χαρά να σκορπίζεις
για χρόνια πολλά !!!!!!!

surprise!!!
**σ' αρέσ', δε σ' αρέσ' ο παίδαρος,
αυτός είχε βάρδια στις τούρτες!!!!!
(γιατί έκανες την δύσκολη και μα και μου
και τελευταία στιγμή.... δεν ήρθε άλλος....)
Να ζήσεις γερή δυνατή κι ευτυχισμένη ΠΑΝΤΟΤΕ !!!

28.10.10

ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ

Την 28 η...
Εγω περισσοτερο την βλεπω σα μερα ΜΝΗΜΗΣ..Παρα σαν Επος...Εξ αλλου τα επη, λιγο με θυμωνουνε και με αγανακτουνε...
Απλα καθομαι και σκεφτομαι...
Διαφορα που γινανε τοτε...
Και τι επιδραση εχουνε, περα απ τη συγκινηση....Στη ζωη μου σημερα...
Τελευταια...Πριν απο καμμια πενταδα χρονια...Ειχα παει διακοπες, σε καποιο πολυ ομορφο μερος της Κρητης...
Ειχα γνωρισει εκει και μιερικους γερους...
Που μου λεγανε για αγωνες και θυσιες...Για ομαδες αντιστασης και συμπλοκες με τους κατακτητες...Για ηρωικες πραξεις και δοξασμενους νεκρους...
Αξαφνου...
Ενας απ αυτους...Εθυμηθηκε ενα Γερμαναρα λοχαγο..Που εμενε στο σπιτι του...Το ειχαν επιταξει..
Και μου λεγε...Ποσο καλοι ανθρωποι, και ποσο μορφωμενοι, ησαν οι Γερμανοι...
Και ποσο...αγαπουσανε την Ελλαδα...Και τον αρχαιο πολιτισμο μας...
Και ποσα εργα εκαμανε στην Κρητη...Και τετοια...
Και μετα...
Μου ειπε, πως αργοτερα...
Πολλοι απ αυτους, που γλυτωσαν στον πολεμο...Ερχονταν στο νησι, τουριστες...
Με τις οικογενειες και τα παιδια τους...Και τα εγγονια τους...
Κι αυτος ο ιδιος ο λοχαγος...Που εμενε στο σπιτι του...
Ξαναηρθε πολλες φορες και εμεινε...Στα δωματια που νοικιαζε...
Και γινανε, λεει φιλοι...Και βοηθησε ο Γερμανος το γιο του...Οτα σπουδαζε στη Γερμανια...
Και τα παιδια[ οι γιοι] ειχανε γινει κολληταρια...και διασκεδαζανε μαζι...Εδω κι εκει..
Τι λες βρε Συντεκνε...Του λεω απορρημενος...Εγινες φιλος του κατακτητη σου;;;
Μα...Τελειωσε ο πολεμος...Μου λεει...
Τωρα οι τουριστες...Αφηνουνε λεφτα εδω...Πληρωνουν νοικια, φαγητα, διασκεδαση...
Ειναι πελατες...

Δεν ξερω...Σα να μου ξυνοφανηκε που εμαθα...Ολα αυτα...Σα να νομισα...Οτι ολοκληρο θανατικο εγινε...
Για να πληρωνει ο λοχαγος το νοικι...
Ε...;;;;;

27.10.10

Οικονομική κρίση;;;; Τι μας λες;

Αυτό είχε έρθει από καιρό στο ταχυδρομείο μου .... αλλά δεν πρόλαβα να το μοιραστώ μαζί σας .... οπότε.... καλημέρα σας και από μενα ουδέν σχόλιον.....





Υπάρχει ελπίδα αδέρφια...


Εγκαίνια σε οίκο ανοχής.... 


Όπως φαίνεται η κρίση δεν άφησε τίποτα όρθιο εκτός από το σεξ. Στη Λάρισα επενδύθηκαν ούτε ένα, ούτε δύο, αλλά τέσσερα εκατομμύρια ευρώ για τη δημιουργία υπερπολυτελούς οίκου ανοχής, που έχει μέχρι και οπτικές ίνες. Από τα εγκαίνια δεν θα μπορούσε φυσικά να λείψει η Τζούλια Αλεξανδράτου (Pics)



Το σεξ ανέκαθεν πούλαγε και εξακολουθεί να πουλά και εν μέσω οικονομικής κρίσης. Μπροστάρισσα κατά της κρίσης που πλήττει την αγορά η κυρία Τζούλια Αλεξανδράτου η οποία χθες τίμησε με την παρουσία της τα εγκαίνια οίκου ανοχής στον οικισμό Τερψιθέας στη Λάρισα. 


Η ξανθιά περσόνα έκοψε με τα χεράκια της τη ροζ κορδέλα εγκαινιάζοντας τον υπερπολυτελή  οίκο με τις τρεις μεγάλες ανεξάρτητες κατοικίες.



Στον νέο οίκο ανοχής τις υπηρεσίες τους θα παρέχουν εννέα καλλονές που θα εργάζονται σε βάρδιες. Ο οίκος άφησε άφωνους τους παρευρισκόμενους από τη πολυτέλεια και τη χλιδή του με ντεκόρ άκρως διαστημικό αφού έχει μέχρι και οπτικές ίνες, ενώ τα περσικά χαλιά και οι πίνακες δίνουν άλλο αέρα στο χώρο


Μάλιστα, είναι ο δεύτερος οίκος μέσα σε τρία χρόνια στη περιοχή κάτι που δείχνει πως τον κλάδο δεν τον αγγίζει καμία κρίση. Σημειώνεται ότι η εν λόγω επένδυση αγγίζει τα 4 εκατομμύρια!!!


Καλά μας τα έλεγε ο Γιωργάκης... «λεφτά υπάρχουν!!!»… της πουτ@ν@ς γίνεται...

26.10.10

Η Βεντάλια......



Λέει η γυναίκα στον άντρα: Μωρό μου χτές το βραδυ είδα ένα απίστευτο όνειρο. Κάναμε έρωτα και δίπλα από το κρεβάτι ήταν ένας μαύρος από την Αφρική που μας έκανε αέρα με μια βεντάλια κι αυτό μου έδινε τεράστια ικανοποίηση...
Αποφασίζουν από κοινού να κάνουν πράξη το όνειρο και βρίσκουν σε ένα φανάρι ένα μαύρο στον οποίο προσφέρουν 100 Ευρω αν δεχτεί να τους κάνει αέρα την ώρα που εκείνοι κάνουν σέξ.
Ο τύπος δέχεται και πάνε κι οι τρείς στο σπίτι.
Οι δύο σύζυγοι αρχίζουν να κάνουν έρωτα ενώ ο μαύρος τους κάνει αέρα σαν τέλειος αφρικανός
σκλάβος, αλλά αποτέλεσμα ουδέν...
Λέει τότε η γυναίκα στον άντρα:
"Iσως να δουλέψει αν αλλάξουμε τους ρόλους... εσύ να κάνεις αέρα κι αυτός να έρθει στο κρεβάτι"
Ο άντρας δέχεται με δισταγμό κι ο μαύρος μπαίνει στο κρεβάτι ενώ ο σύζυγος αρχίζει να κουνάει την τεράστια βεντάλια.

Λίγο αργότερα η γυναίκα αγγίζει ψηλά επίπεδα ικανοποίησης κι αρχίζει να ουρλιάζει από ηδονή...

Μόλις βλέπει ότι η γυναίκα του φτάνει σε οργασμό και ζητάει κι άλλο ο σύζυγός κοιτάει το μαύρο και λέει:


"Κατάλαβες τώρα πως κουνάνε τη βεντάλια μαλάκα;"











*********************************************************

25.10.10

ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ...ΜΑΚΡΟΠΑΙΟΥΧΟΥΣ...

ΤΑ ΤΣΙΓΑΡΑ
Δυο φιλοι, που νομιζανε οτι εχουν τα προσοντα...Πανε περηφανοι να γραφτουνε στο συλλογο...
Μακροπαιουχων...
Καθως μπαινουν...Στην εισοδο τους σταματαει ο...θυρωρος..
-Που πατε παλληκαρια;; Τους λεει...
-Παμε να γραφτουμε στο συλλογο μακροψω...ουχων...Λενε αυτοι...
-Σιγα ρε αφενταδες...Τους λεει αυτος...Για να γραφτητε πρεπει να εχετε πανω απο...
σαραντα ποντους που εχω εγω...Που ειμαι και..απλος θυρωρος..ΕΧΕΤΕ;;;
-ΜΠΑΑΑΑ...Λενε αυτοι με απογοητευση...Ως τριαντα ποντους...Εχουμε...Οχι παραπανω...
Κεινη την ωρα, που τα λενε αυτα...Βλεπουνε ενα τεραστιο πεος να κατεβαινει να σκαλια του συλλογου...Σαν φιδι...Στην...Κορυφη του εχει στερεωμενο ενα..Πενταεβρο...
-Αμααααν...Τι ειναι αυτο το τερας...Φωναζουν τρομαγμενοι..
-Ειναι του Προεδρου...Λεει ο θυρωρος...Την εστειλε για τσιγαρα...
.............................................
ΜΑΖΕΥΕΙ...
Πισω απο τους θαμνους...Σε μια παραλια της Αφρικης...Εχουνε κρυφτει μερικες μαυρες καλλονες...Και παρακολουθουνε τον αρχηγο της Φυλης...Που κανει μπανιο γυμνος...
Καποτε...Ο Αρχηγος...Αποφασιζει να βγει απο το νερο...
Οποτε...Φαινεται και το πεος του...Που ειναι τουλαχιστον...Μισο μετρο....
Ολες οι κοπελλες τοτε...Αρχιζουν να βγαζουν φωνες θαυμασμου...ΩΩΩΩΩΩΩΩ.......
Τοτε ο αρχηγος...Τους λεει...
-Εν ταξει ρε κοριτσια...Στη θαλασσα...Μαζευει....
.............................................
Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ
Σ ενα συνεδριο Βιολογων...Καποιος την πεφτει σε μια Γεμανιδα συνεδρο...Ξανθια,
Γαλανοματα,διμετρη...Με βεραντες μπρος και πισω...
-Με συγχωρειτε...Της λεει, δηθεν αδιαφορα...Μηπως ξερετε ποια φυλη, εχει τα μακρυτερα...
Πεη στον κοσμο;;;
-Μα οι Τουρκοι,βεβαια...Λεει εκεινη...Δηθεν θιγμενη...
-Μπα...Τι μου λετε;;; Λεει ο ...επιτιθεμενος, με ενθουσιασμο...Και τα....Παχυτερα;;;Ποιοι τα εχουν;;
- Οι Κρητικοι...Λεει η Γερμανιδαρα....Με υφος ειδικου γνωστη...
-Αληθεια...Μα σας ευχαριστω πολυ...Λεει ο αγνωστος...Με λαγνο βλεμμα...
Με κατατοπισατε πολυ...
Αλλα...Δεν συστηθηκα...
Λεγομαι Οσμαν...Συντυχακης...
..................................................................
ΤΟ ΠΟΥΛΑΚΙ...
Καποιος..Ομογενης απο την Αυστραλια...Επανελθων στην Ελλαδα, πλουσιος πια...
Αναζητωντας...Αγνη νυφη...Ρωτουσε ολα τα ραντεβου του..Να του πουν τι ειναι...ΑΥΤΟ...
Και εδειχνε το...Πεος του...
Μια πολυ...Προχωρημενη, και σπουδασμενη Κυρια...Οταν την ρωτησε...Του απαντησε...
ΠΟΥΛΑΚΙ...Και χαμηλωσε το βλεμμα με συστολη...
Μετα το γαμο...Οταν ο γαμπρος..Διαπιστωσε την...Προχωρημενη γνωση της γυναικας του...
Διαμαρτυρηθηκε...
-Μα γιατι μου ειπες το δικο μου...Πουλακι...;;;
-Γιατι ρε βλακα...Μπροστα σε οτι ειχα δει εγω...
Το δικο σου ηταν...Πουλακι....
...............................................................

22.10.10

Λίγη γλυκα, παραπάνω?

Αυτός ο "ατιμοκαφές" με ξετρελλαίνει! είναι και το νερό του Καναδά, είναι και η μυρωδιά απο το κουρασάν, παρακάτω....
Ελα, έλα, στην σειρά να σας προλαβαίνω.....

παιδί μου, μην βουτάς, έρχεται κι άλλος, να με κρέμα, είναι αυτά τα γεμιστά με την άχνη και την κανέλα, σαν μπουγατσοκουρασάν! Δοκίμασε τι ρωτάς.

Ολα, στο πιάτο, όλα.... Τίποτα μην κάνετε μόνοι σας, άντε γιατί σας αγαπώ, να σας σερβίρω. Ναι ναι, μαρμελάδα φράουλα απο τα χεράκια μου! Δοκίμασε καλέ και μην γκρινιάζεις, δεν έχουμε βερύκοκο, το εξαντλήσαμε για καλοκαίρι.

θα λείψω κι εγώ, ΣΚ. Να περνάτε να τρώτε ! Γλυκά ναι τα αλμυρά, θα σας πειράξουν. Γλυκά για νάναι γλυκες οι μέρες σας και οι νύχτες. Καλέ μην ντρέπεστε, παρτε απο όλα
Να περάσετε ένα υπέροχο ΣΚ και την Δευτέρα, σας περιμένουν οι γιατροί να δουνε πως τα περάσατε. Μην ξεχνιέστε. η Δοκτορέσα, έχει ανοικτά τα ραντεβά της για σας.
Οχι οι παθολόγοι παιδί μου, οι Μουρλογιατροί απο την κολοπετινίτσα - δεν μάθαμε πως γράφετε τελικώς -!!! οι δικοί μας ντέ!!!

20.10.10

η κωλοπετεινίτσα πως γράφεται?

εκ του κωλοπετεινού, ή του κολοπετινού ή του πετινωτού, ή του κολου?

Μάλιστα, ξεδιπλώσατε τα πυτιχία σας, τα κορινιζάρατε, τα αναριτήσατε εις τοίχους Μουρλοκομείου και απιλωθήκατε εις πολυθρόνας δερματίνας, περιμένοντας ασιθενείς, να γιατροπορέψετε!!!
Ανοίξατε μαγαζί σε πιλούσιον προάστιον των μπλογγοσυνοικιών, συνεταιριστήκατε και κοιτάτε να ταράξετε τους ασιθενείς στην Μούρλα! Δεν τους έφθανε η δική τους... Οοοοχι, πήγανε διπιλωματούχοι να ξεδιπιλώσουν το τάλαντον!
Α, μάιστα, μάιστα! πολύ ωραία. Κι εδώ, εδώ, στο πιτωχό καφενείο, μια ματιά δεν ρίξατε! Ενα καφέ, πόσας ημέρας έχουτε να σερβιρίσετε? Ενα κονιάκ, πόσες ημέρες να κεράσετε? Τίπτις! Νιέντε.

Οι πιστήμονες, δεν πάνε σε καφέ. Σε γιατιρία πάνε. Και θέλει ο πωπουδάκος τους... να στρώνεται σε δέρμα. Δεν μας κάνει το ξύλικο καρεκλι που φέραμαν απο τας Γαλλίας. Θέλει δέρμα μουσχαριού! Τσιτωμένου κι άσπρου. Φιτού και ξανά φιτού. Εμπιλεξα μ' απιστήμονας.
Στρώσου Ζουζούνα μ' τροφαντή και φτιάσε καφεδάκι, για να κερνάς και να περνάς, ωραία το βραδάκι.

Διότι αλλέως πέως, θα βιγάλουμε το προς το ζήσαι? Απο την Κολοπετεινίτσα θα περιμένω, ψιχουλάκια? Χμ...! δεν με γλιέπω να τρωω τίπ'τις η φτωχιά ! Αμα δεν έχεις νύχια να ξηστείς... σφύρα μ!!! Με ξηρά καρπιά δεν την βγάζω. Αίντε να κάνω καμμια μπουγατσούλα, κανα τιραμισούλι να σερβιρίσω τσι πελάται. Κανα καφέ με σαντιγούλα, κανα τηγανητούλι αυγάκι με ελίτσα και τυράκι για ουζάκι...

Αίντα γιατί.... γιατί θα πεινάσουμε με τσι κολογιατροί. Εεεε, σχωρνάτε, τσι μουρλογιατροί, ήθελα να πω.

Ούτε λεφιτά για διαφήμηση δεν έχνε. Ε, δεν δουλέψατε όσον έπρεπε στο καφέ. Κάτσε να σας πατήσω παντού να σας αναρτήσω πανά! Τι πανά παιδί μου? Το πανό, τα πανά. Παπαραν, αει με μουρλάνατε πριχού την ώρα μου!!! Παραπάν' πάτα παραπάν. Πολλά, όλα τα κείμενα να έρθει κανας χιριστιανός και οβρέος και μουσλίμης, κανας μουρλός γενκώς, να τον γιατροπορέψετε, να φάτε τιποτις, γιατί δεν μπορώ να σας φορτωθώ για να σας μαγειρεύω κιόλας. Α, θα τα χρεώνω τα πατσίτσια...

Αρκετά κάνω η δόλια. Καφέδαι φτιάνω, φιλιά να δίνω, κουλουράκια στρόγγυλα να σερβιρίζω, ουζομεζέδε μετά του 12, κι άλλο δεν έχω, ποιός το πήρε, πλένω, σφουγγάριζε, όχι γκάριζε παιδί μου, νερόπλαινε τα πατώματα, ξεσκόνα, πλύνε πετσέται, στρώνε πετσετάκια... κοψομεσιάστηκα, μεγαλοκοπέλα ούσα. Ούφ.



Και μετά θα βιγάλω κακό όνομα να με ζητούνε ούλοι για σερβιρίστρα. Αμανε! τι παθα!

και καλά να με ζητανε για σερβιρίστρα. Μετά θα με ζητάτε και για κουβαλίστρα! Να σας αρχιοδετήσω τα καφεδοκιτάπια! α, οϊ, δεν μπρώ! οι, δε θα μουρλάντε σεις, να ζητάτε λεπιτά ύστερις!
πάω ν' απλωσω να πιώ γκαϊβέ! Ενναν ννννν ελληνικόννννν με φουσκάλαι της ζουζουνός ! Εφτασεεεεεεεεεειιιιιιιιιιιι!

19.10.10

ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟ ΘΕΟ...

ΚΑΙ ΕΙΠΕΝ Ο ΚΥΡΙΟΣ

Ο Θεος εφτιανε τον κοσμο...
Σε μια φαση, λεει με επισημο τονο στη φωνη...
ΑΣ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΦΩΣ...
Περιμενει για λιγο...Τιποτα...Σκοταδι...Ξαναλεει...
ΑΣ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΦΩΣ...
Παλι...δεν γινεται τιποτα...Ξαναλεει θυμωμενος...
ΑΣ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΦΩΣ....
Τιποτα παλι...Απολυτο σκοταδι...Ξαφνικα...Αναβει ενας αναπτηρας...
Στο φως του..Φαινονται αχνα..Ο Θεος και ο Πετρος...Ο Θεος, λεει στον Πετρο εξοργισμενος...
ΠΗΓΑΙΝΕ ΠΕΣ ΤΟΥ ΠΙΤΣΙΡΙΚΑ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΤΙΣ ΑΣΦΑΛΕΙΕΣ...
ΜΗΝ ΠΑΩ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΣΑΠΙΣΩ...
..............................................................................

Ο ΑΝΑΜΑΡΤΗΤΟΣ

Προκειται να λιθοβολησουν μια γυναικα...Γιατι βρεθηκε να απατα τον αντρα της...
Το πληθος εχει μαζευτει θυμωμενο...
Ξαφνικα...
Εμφανιζεται ο Χριστος...Και λεει με επισημο τονο στη φωνη...
Ο ΑΝΑΜΑΡΤΗΤΟΣ ΠΡΩΤΟΣ ΤΟΝ ΛΙΘΟΝ ΒΑΛΕΤΩ...
Οποτε...
Σταματουν ολοι...Αμηχανοι...
Απο το βαθος...
Μια γρια...Παιρνει μια τεραστια πετρα, την πεταει στη μοιχαλιδα...Και την αφηνει στον τοπο...
Οποτε ο Χριστος φωναζει θυμωμενος...
ΡΕ ΜΑΝΑ...ΔΕΝ ΣΟΥ ΕΙΠΑ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ΣΠΙΤΙ;;;
...........................................................................

Ο ΠΑΤΕΡΑΣ...
Ο Θεος και ο Πετρος...Παρακολουθουν δυο ανθρωπους, που μολις εχουν...Πεθανει, αλλα συνεχιζουν να πλακωνονται και ...μετα θανατον...Ρωταει ο Θεος...
Γιατι πλακωνονται αυτοι;;;
Για το ποιος ειναι ο πατερας ενος παιδιου...Του λεει ο Πετρος...
Ναι...Ξερω...Λεει ο Θεος...Εχουνε τετοια προβληματα οι ανθρωποι...
Αφου να σκεφτεις...Ενα απο τα παιδια τους...
Μου το φορτωσανε Εμενα...
................................................................................

16.10.10

ΤΕΣΤ



Tο test αυτό εφάρμοζε μια βέλγικη εταιρεία προκειμένου να προβεί σε
προσλήψεις. Όταν διέρευσε, απαγορευτηκε η χρήση του, επειδή φωτογράφιζε
ακριβώς το χαρακτήρα κάθε υποψηφίου (προσωπικά δεδομένα!!!!)
Διαβάστε την παρακάτω ιστορία και απαντήστε στην ερώτηση όσο πιο αυθόρμητα
και γρήγορα μπορείτε.


Λοιπόν, είναι δυο νησιά γειτονικά...στο ένα ζει ένας άγριος (βάρβαρος, απολίτιστος με γένια...), και ένας πολιτισμένος (Ευρωπαίος λέει το τεστ).
Στο άλλο ζουν αρκετοί άνθρωποι, μεταξύ αιτών και μια κοπέλα που είναι ερωτευμένη με τον Ευρωπαίο και έχει "σχέση" μαζί του. Θέλει να πάει στο απέναντι νησί προκείμενου να συναντήσει τον αγαπημένο της.

Ρωτάει το μοναδικό βαρκάρη του νησιού, πόσα θέλει να την πάει απέναντι με τη βάρκα του.

Ο βαρκάρης της απαντά ότι δε θέλει λεφτά και ότι θα την πάει στο νησί του καλού της, υπό τον ορο ότι θα είναι γυμνή μέσα στη βάρκα.

Η κοπέλα σοκάρεται...δεν ξέρει τι να κάνει και πάει να ζητήσει τη βοήθεια του σοφού του νησιού.

Αυτός αφού, την άκουσε με προσοχή, της απάντησε:

"Να κάνεις παιδί μου αυτό που σε προστάζει η καρδιά σου..."

Κι έτσι η κοπέλα αποφάσισε να πάει γυμνή, προκείμενου να συναντήσει τον αγαπημένο της.

Πραγματι τυπικος ο βαρκαρης την πηγε. Στην προκυμαια ομως ηταν ο αγριος...ο οποιος μολις ειδε γυναικα και μαλιστα γυμνη...τη βιασε...

Την στιγμη του βιασμου ερχεται ο Ευρωπαιος βλεπει το σκηνικο και εξαλλος λεει στην κοπελα να τα μαζεψει και να φυγει αμεσως!!!

Δεν τη θελει πια...χωριζουν!!!! Και τη διωχνει....
Τελος ιστοριας....

Εσεις πρεπει να αξιολογησετε τα 5 προσωπα, απο τον καλυτερο στον χειροτερο, δηλαδη, στο νουμερο 1 αυτος που πιστευετε οτι ηταν ο καλυτερος, στο 2 ο αμεσως επομενος ... και στο 5 ο χειροτερος ολων...

Σας θυμιζω τα προσωπα: αγριος,Ευρωπαιος,κοπελα,βαρκαρης,σοφος...

Απαντηστε αμεσως και αυθορμητα.Μην αναλυσετε το πως και το γιατι...
Οτι σας ερθει με το πρωτο ακουσμα...
Μετα τα αποτελεσματα αν θελετε αιτιολογειστε τις απαντησεις και το σκεπτικο σας...
Πριν, οχι..



Θα σας πω στο τέλος τι σημαίνει ο καθένας.... έτσι για να μην κλέβουμε ..... και θα σας γράψω και τις δικές μου απαντήσεις!!!!

Τι είχε μέσα η αποθήκη;;;

Ενας συνταξιούχος της Ν. Υόρκης θέλησε να χρησιμοποιήσει τα χρήματα του με σύνεση, έτσι αποφάσισε να αγοράσει μία αποθήκη και λίγα στρέμματα γής στην Νέα Ζηλανδία. Η παλιά αποθήκη ήταν σε εκρεμμότητα για 15 χρόνια.
Ο ιδιοκτήτης και η σύζυγος είχαν πεθάνει και δεν υπήρχαν κληρονομοι. Το αγροτόσπιτο επωλείτο για την πληρωμή των φόρων, μετά από όσα χρόνια.
Οι πόρτες του ήσαν από σίδερο και ήσαν ασφαλισμένες για να μην επιτρέπουν την είσοδο.
Κανείς δεν ενδιαφερόταν να έλθει να δεί τί είχε μεσα της και αυτό εσήμαινε έναν επιπρόσθετο φόρο, συμπληρωματικό της ιδιοκτησίας, και κανείς δεν του έκανε προσφορά.
Ο τύπος το αγόρασε λίγο παραπάνω από τη μισό της πραγματικής του αξίας, μετακόμισε και ξεκίνησε τις ενέργειες να την ανοίξει, ενώ τον σκότωνε η περιέργεια.
Έτσι, αγορασαν μία γεννήτρια, ένα ζευγάρι κόπτες και άρχισαν να ανοίγουν τα λουκέτα ασφαλείας της


Τί είχε η Αποθήκη? 
Δέστε και ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ!!!!













ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΑΞΙΑ: ΠΑΝΩ ΑΠΟ 35 ΕΚΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΛΑΡΙΑ ΝΕΑΣ ΖΗΛΑΝΔΙΑΣ...ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΔΙΚΑΟΥΧΟΙ ΤΟΥΣ ΝΟΜΙΜΑ!!!!!!!!!!!!!!!

Ξανθιές (σόρρυ κορίτσια αλλά είναι από τα καλά!!!)





ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

Ο ταχυδρόμος δουλεύει για τελευταία ημέρα και μετά βγαίνει
στην σύνταξη.

Όλοι στις γειτονιές, που τόσα χρόνια παρέδιδε τα γράμματα
τον ξέρουν και επίσης ξέρουν ότι αυτή είναι η τελευταία μέρα
της δουλειάς. Έτσι, από το πρωί παίρνει διάφορα δωράκια από
τους κατοίκους της περιοχής, σε κάθε σπίτι που πηγαίνει..

Στο τελευταίο σπίτι της διαδρομής του, ανοίγει αυτή η
πανέμορφη ξανθιά γυναίκα, η οποία του λέει:

Επειδή σήμερα είναι η τελευταία σου μέρα στην δουλειά,
θα ήθελα να σου Φτιάξω το πρωινό.

Ο ταχυδρόμος δέχεται και μπαίνει στο σπίτι. Καθώς τρώει
το πρωινό του, εκείνη μπαίνει στην κρεβατοκάμαρα και φοράει
κάτι πιο άνετο, πιο σέξι και ξαναπηγαίνει στην κουζίνα.
Όταν έχει τελειώσει το πρωινό του, τον πιάνει από το χέρι
και τον οδηγεί και πάλι στην κρεβατοκάμαρα της. Εκεί ο
υπάλληλος απολαμβάνει το καλύτερο σεξ που είχε κάνει ποτέ
στην ζωή του.

Λίγο αργότερα και καθώς ντύνεται, η ξανθιά έρχεται και του
δίνει 5 ευρώ. Εκείνος την κοιτάζει απορημένος και της λέει:

Μου προσέφερες ένα θαυμάσιο πρωινό και έκανα μαζί σου το
καλύτερο σεξ της ζωής μου. Αυτό, τώρα, τι είναι;

Η ξανθιά του εξηγεί:
Ήξερα ότι σήμερα ήταν η τελευταία μέρα στην δουλειά σου
αλλά δεν ήξερα τι να σου δώσω.

Έτσι, ρώτησα τον άντρα μου και εκείνος μου είπε:
"Λες να του κάνουμε και το τραπέζι;! Γάμησέ τον μωρέ!
δώσ του εκεί πέρα ένα πεντάευρο"...

.......................................................................................


Mια Ξανθιά παραγγέλνει καφέ.

Η Σερβιτόρα φέρνει τον καφέ.

Blonde:
- Συγνώμη, αλλά αυτός ο καφές μυρίζει όπως ένα πέος ...

Η Σερβιτόρα κοκκίνισε, άρπαξε τον καφέ και πήγε στον μπάρμαν.
- Η ξανθιά είπε ότι ο καφές μυρίζει σαν πέος ...

Ο Μπάρμαν εξέτασε το ποτήρι , το μύρισε και είπε:

- Πες της ξανθιάς να πιει με το άλλο χέρι ... 

15.10.10

Παράπονα Κυπρίου προς την Γυναίκα του.....

ΕΚΘΕΣΗ ΠΑΡΑΠΟΝΗΜΕΝΟΥ ΣΥΖΥΓΟΥ (ΚΥΠΡΙΟΥ)
ΓΙΑ ΤΕΣ ΣΥΖΥΓΙΚΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ
Προς γεναίκαν!
Τον χρόνον που επέρασεν, επάσκησα να κάμω μιτά σου την δουλειάν 365 φορές. Εκατάφερα 18! Δηλαδή πάνω-κάτω μιάν κάθε είκοσι μέρες!

Τες 347 εν τα εκατάφερα επειδή:

. 45 φορές ήσουν ποσταμένη (παντές τζι είπα σου να τσαππίσεις)
. 39 φορές δεν είσιες διάθεση
. 37 φορές ήσουν «πιασμένη»
. 35 φορές είσιες στενοχώρια
. 24 φορές επόνες την τζιεφαλήν σου
. 23 φορές επύρωνες (εβάλαμεν σου τζιαι έαρκοντίσιον!)
. 19 φορές είπες ότι ενύσταζες
. 18 φορές έπρεπεν να σηκωστείς πρωϊν
. 10 φορές τα σεντόνια ήταν καθαρά τζι έν έθελες να ξιμαρίσουν
. 9 φορές εφοάσουν ότι εν να μας ακούσει η μάνα σου
(ζιεί τρία φλάτ που κάτω μας)
. 8 φορές εφοάσουν αμπα τζι ακούση μας ο γείτονας
. 5 φορές εφοάσουν αμπα τζιαι ξυπνήσουμεν το μωρό
. 5 φορές ήσουν αναστατωμένη γιατί ο Γιάγκος απάτησεν την Βίρνα!
. 5 φορές έκαμες πως εν άκουσες
. 5 φορές εν έθελες να χαλάσεις το μαλλί σου που ήτουν του κομμωτηρίου
. 5 φορές έκρουσες που τον ήλιον τζι επόνες την ράσσιην σου
. 4 φορές εδκιάβαζες ''Αρλεκιν'' τζι έβαλες τα κλάματα
. 16 φορές είπες μου ''Μα σήμερα;''
. 14 φορές είπες μου ''Μα τωρά;''
. 12 φορές είπες μου ''Μα πάλαι;''

Τες 18 φορές που εδέχτηκες, η δουλειά εν ήτουν ''σόϊν'', γιατί:

. 1 φοράν εφοήθηκα πως εχτύπησα σε γιατί άκουσά σε τζιαι εκούγκας
. 2 φορές εδιάκοψες για να λιμάρεις το νύσιην του ποδκιού σου που
εκοράκαν πάς το σεντόνιν.
. 3 φορές εσκέφτηκα να σε ξυπνήσω να σου πώ.. ετέλειωσα!!
. 3 φορές είδες ραϊσματα πάνω στο ταβάνιν τζι αθυμήθηκες πως θέλει
βάψιμον
. 4 φορές εκόλλησες πας την καρκόλαν τζι εν ετάρασσες
. 5 φορές είπες μου ''Χάτε τέλειωνε'' τζιε είσες παράπονον που μετά εν
είχα όρεξην να συνεχίσω.
Τωρά ρωτώ σε..
ΕΝΝΑ ΦΤΑΙΩ ΕΓΙΩ ΑΝ ΠΑΩ ΜΕ ΡΟΥΜΑΝΕΣ;;;;;

XΑΡΟ..ΚΑΜΜΕΝΑ...ΑΝΕΚΔΟΤΑ...

Η ΓΡΙΑ
Μια εξαθλιωμενη και πολυ γερασμενη...γρια, κουβαλαει ενα τεραστιο δεματι με ξυλα στην πλατη...
Ειναι και ανηφορα ο δρομος...
Ειναι και λασπωμενος, και μπαινει ως το γονατο στις λασπες...
Βρεχει κι ολας, και κανει και κρυο τσουχτερο...
Η καιμενη γρια...Αποκαμε...Σε μια στιγμη, μεσα στις αστραπες, τις βροντες και τον κρυο αερα...
Τι να δει...
Βλεπει ενα πηγαδι...
Μαζευει τις τελευταιες της δυναμεις...Και φτανει ως εκει...Καθεται στην πεζουλα...Ξεθεωμενη,
λασπωμενη, βρεγμενη...
Αφηνει κατω το δεματι...Και φωναζει...
ΑΑΑΑΧ....ΕΛΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΧΑΡΕ....
Ο Ουρανος, σχιζεται...Με μια αποκοσμη βροντη...
Ο Χαρος...Βγαινει απ το πηγαδι...Και λεει...
ΜΕ ΦΩΝΑΞΕΣ ΓΡΙΑ;;;;;.....ΤΙ ΜΕ ΗΘΕΛΕΣ;;;;;....
Και η γρια απανταει...
Να...Παιδακι μου...Μηπως να με βοηθαγες λιγο κουβαλωντας το δεματι.....
..............................................................................................................................................................................
Ο ΚΟΥΜΠΑΡΟΣ...
Ενας ανθρωπος καποτε, εκανε τον Χαρο...κουμπαρο...Ελπιζε, οτι μ αυτον τον τροπο...
Θα ειχε καλυτερη...Μεταχειρηση...Την ωρα του θανατου...
Μια μερα...Ηρθε ο χαρος να τον...Παρει...
Παμε κουμπαρε...Του λεει...Ηρθε η σειρα σου...
Μα πως το λες ετσι...Λεει ο κακομοιρος αυτος...Εγω περιμενα, μια και ειμαστε και κουμπαροι..Να με...Προετοιμασεις...Να με ειδοποιησεις τουλαχιστον...
Σε ειδοποιησα...Του λεει ο χαρος...Πολλες φορες μαλιστα...
Μα τι λες;;;... Λεει ο ατυχος ανθρωπος... Ποτε με ειδοποιησες;;;
Σε ειδοποιησα...Λεει ο Χαρος...
Οταν ασπρισαν τα μαλλια...
Οταν πονουσε η μεση...
Οταν δεν εβλεπες πια καλα...
Οταν ειχες πονακια στην καρδια...
Οταν..Αδυνατισαν τα ποδια και τα χερια...
Πολλες φορες σε ειδοποιησα...Εσυ δεν ΑΚΟΥΣΕΣ....
..............................................................................................................................................................................
ΤΟ ΠΡΕΖΟΝΙ...
Παει ο Χαρος, μια μερα να παρει το πρεζονι...Αλλα σκεφτηκε να του κανει και...πλακα...
Τρομαζοντας τον...
Ετσι...Εμφανιζεται μπροστα του...Διμετρος...Σκελετωμενος...Με το παλτω, ως κατω στα ποδια...Και την κουκουλα...Βαστωντας το δρεπανι...
-Θελεις κατι;;;; Του λεει το πρεζονι, κοιτωντας αδιαφορα...
-Θελω...Μια πρεζα...Λεει ο Χαρος με τη ...Γνωστη βαθια φωνη του...
-Να σου δωσω...Λεει το πρεζονι, αδιαφορα...Βγαζει και του δινει...
ο Χαρος, θυμωσε, που δεν τρομαξε το πρεζονι...Παιρνει λοιπον...Αλλη πιο τρομαχτικη μορφη...
Φλογες ξεπηδουσαν απο το στομα δρακου...Κοκκινη μπερτα, που γυρω της πετουσαν δεκαδες
κοκκινες κατσαριδες με φτερα...Κουβαλαγε σακκο με κομμενα κεφαλια...Που οι γλωσσες και τα ματια κουνιονταν....
Ξαναπαει στο πρεζονι...
-Θελεις κατι;;;...Του λεει...πιο αδιαφορα...
-Θελω...Μια πρεζα ακομα...Λεει θυμωμενος ο Χαρος...Και παιρνει...αλλη...ακομα πιο τρομακτικη μορφη...
Μονο μια ανθρωπινη κεφαλη...Με ποδια αραχνης, και σκελετωμενα στοματα, που πετουσαν
βραστο αιμα,,,Γεννιωτανε απο μια φλογα...που εκαιγε ψυχες που φωναζαν για ελεος...Μεσα απο βροντες...
Και ξαναπαει στο πρεζονι...
Μολις τον βλεπει εκεινο...Σηκωνεται απο κατω...Και πηγαινοντας προς το μερος του του λεει...
-Λοιπον φιλε...Εγω αλλη πρεζα δε σου δινω...
Γιατι βλεπω οτι...Σε Χαλαει...

14.10.10

το κόκκινο κουρσάκι ! bloggoπαιγνίδι ξεκινά !

Καιρός για παιγνίδια.

Φωτογραφίστε ότι παλιο παιγνίδι έχετε, ανεβάστε το στο blog και ενημερώστε μας με λινκ!!!! το παλιότερο θα βραβευτεί!!!! εδώ στο καφέ!!!



Είναι που "την είπα" της Αντιγόνης και μετά μου "την είπε" και της απάντησα και για να "μου την ξαναπεί", αχ χα χα ορίστε τα παμπάλαιά μου παιγνίδια! Τα δικά μου ναι, Αντιγονάκη, παμπάλαια είναι!! Οχι της οικογένειας τοοοοοοοοοοοοοοσο παλιά!!!!

Ελα μωρέ, μισού αιώνα παιγνίδια ! Το κουρσάκι μου! Η νύφη κι ο γαμπρός! Οι just married!

To απέκτησα κάποτε που δεν θυμάμαι. Επαιρνε μπαταρία και έτρεχε και έκανε στροφή πέριξ του εαυτού του, κάτι σηκωνόνταν απο κάτω στη μέση. Η νύφη και ο γαμπρός, έστρεφαν τα κεφαλάκια τους, και φιλιόσαντε! !!!! Η νύφη φορούσε πέπλο και ο γαμπρός μαύρο ημίψηλο. Αυτό το θυμάμαι.

Είναι όλο σιδερένιο και ζωγραφιστό, όπως γλέπετε. Μπροστά στο μπιουνάκι, είχε κορδέλες δεμένες, απο ότι θυμώμαστε.... ποιός θυμάται πια.

Κοιτάξτε ζωγραφιά, κοιτάξτε στις ρόδες στο κέντρο καρδούλα....προφυλακτήρες. Κοιτάξτε λεπτομέρεις, αξίζει τον κόπο μια επίμονη ματιά !

σας βάζω και μια όχι τόσο καλή φωτογραφία του "πίσω" μέρους. Εχει ζωγραφισμένο στο καπώ τη βαλίτσα του ζεύγους.
Είναι το αγαπημένο μου κόκκινο κουρσάκι, απο εκεί μου έμεινε το να θελω πάντοτε κόκκινο αυτοκίνητο - άντε ρε και στην Φερράρι.... με το καλό- και δεν θέλω να το αποχωριστώ.



Το έταξα στ' ανήψια... θα το πάρουν και θα το έχει 6 μήνες ο κάθ' ένας στο δωμάτιό του και όποιος παντρευτεί πρώτος είπα θα το πάρει σπίτι του. Συμφώνησαν, αλλά δεν θέλω να το αποχωριστώ. ..... ναι δουλεύει...

Το "χάος" ξαναχτυπά !

Επειδή σας "άρεσε" η προηγούμενη ανάρτηση.....




Σας το είχα υποσχεθεί !!! Το χάος μου, ξαναχτυπά. Αλλη άποψη του χάους, μην και δεν ξεναγηθείτε σωστά! Νάμαστε λοιπόν!!!

Δεν χρειάζεστε ξενάγηση. Και όποιος μεγαλώσει την φωτό και πει για τα βιβλία... είναι εκεί ακουμπησμένα απο 20ετίας και πλέον! Ούτε τα αγγιξε κανείς. Θ' αρχίζω να χαρίζω μου φαίνεται, δεν θα τα ξαναγγίξει κάποιος ορκίζομαι ! Ελα, που έχουν σημειώσεις μέσα όμως και δεν θέλω και να τα αποχωριστώ...


Κι αυτή ξανά, να την εμπεδώσετε..... σ' όλο της το μεγαλείο!!!

"Σε τι σπίτι θα ζει, μέσα στην σκόνη..." θα σκεφτείτε. Μια χαρά και η σκόνη θρέφει τα έπιπλα, που λέει κι η φίλη μου στην Σουηδία, που κυριολεκτικά ξεσκονίζει δυο φορές τον χρόνο, βέβαια!

Βαριέμαι, το κατάλαβε κανείς ? βαριέμαι! δεν μ' ενδιαφέρουν οι σπιτικές εργασίες, πλήν του μαγειρέματος ! Κι ας τολμήσει να πει κανείς πως δεν του άρεσε!!!!

13.10.10

Μεγάλη ... τι μεγάλη; Δεν είναι δα και σαν την Πελοπόννησο....







             Και αφού ξεφτίλισα καλά καλά εμένα , ας ξεφτιλίσω και κάναν άλλο....


Και σειρά έχει η πολυαγαπημένη μου αδελφούλα!!!!!!


    Προς ενημέρωση των νέων πελατών μας, οι παλιοί ξέρουν, το ότι έχω μια δόση (μεγάλη μάλλον) μούρλιας δεν οφείλεται κατ' αποκλειστικότητα σε μένα, αλλά στο τρελόσογο στο οποίο μεγάλωσα!
   Επίσης οι παλιότεροι, ξέρουν πως έχω δυο αδέρφια , δίδυμα, πιο μικρά από μένα, αφού παρακαλούσα τη μητέρα μου να μου κάνει ένα αδερφάκι...εντάξει εκείνη μου έκανε δύο!!!!!!


     Τα αδέλφια μου λοιπόν, είναι σχεδόν πέντε χρόνια μικρότερα...και καλά στα είκοσι και στα τριάντα... αυτό δε λέει τίποτα! Τώρα που σαρανταρίζω, όλο μου το κοπανάν.... εμείς έχουμε το 3 μπρος!!!! Ε! Δεν άντεξα μια μέρα και τους είπα... καλά είναι να το έχετε μπρος ..... κοιτάτε μη το βρείτε πίσω και δεν το καταλάβετε ....Ε! μα πια!!!!


        Αυτό που κανείς δεν ξέρει, είναι ότι έχω ένα μαγαζί με την αδερφή μου, οπότε κάθε  φορά, όταν έχουμε απογραφή...με φιλοξενεί! Ναι είναι μακριά μου.... 
Έχουμε ένα εκατομμύριο σκατολογίματα, μέσα... και όπως καταλαβαίνεται η απογραφή είναι το μαρτύριο της χρονιάς. Το μαγαζί μας λειτουργεί εδώ και έξι χρόνια, ζωή να'χει... οπότε κάθε απογραφή και μεγαλύτερη... και χειρότερη...και πιο κουραστική! 


          Μεγαλώνουμε και μεις ... αλλάζουν οι αντοχές και τα νεύρα, άρα και τα όρια !!!!!

         Το πολυαγαπημένο μου "μικρό", παντρεύτηκε μεγαλοκοπέλα...θες γιατί έβλεπε εμένα, που μπήκα στα "βάσανα" από μικρή....θες γιατί έψαχνε άνδρα να ξέρει να μαγειρεύει , γιατί η κουζίνα ήταν ένα μέρος του σπιτιού στο οποίο έμπαινε μόνο για να ανοίξει το ψυγείο; Θες γιατί δεν είχε βρει τον "κατάλληλο" να της βάλει τα "δυο πόδια σε ένα παπούτσι";
     Δεν ξέρουμε τι .... πάντως ο αδερφός μου είναι παντρεμένος από τα 25, εκείνη στα 30 και μάλλον επειδή ο γαμπρός μου της έθεσε τελεσίγραφο!
"Ή με παντρεύεσαι ή τέλος!" και έτσι ...οι δύο εις σάρκαν μίαν....


Και τώρα ξεκινάμε.... όλα καλά θα πείτε και με το δίκιο σας .... που είναι το περίεργο; Πουθενά μέχρι τώρα.... όμως ο γαμπρός είναι ....3 - 4 ή 5 χρόνια μικρότερος .... αδιευκρίνιστο μέχρι τώρα.... ο μπαμπάς δε, ξέρει πως είναι στην ίδια ηλικία..... το καλό της υπόθεσης είναι ότι όλοι στο σόι "μικροδείχνουμε"... εμένα δε θα με πεις 40αρα.... αλλά ούτε και την αδερφή μου 35αρα.... το ταληράκι το κλέβουμε.... και καμιά φορά και παραπάνω... άρα ένας άσος στο μανίκι της....


     Πέρσι λοιπόν, πήγα για την καθιερωμένη βδομάδα μαρτυρίου της χρονιάς!
Ξεκινούσαμε 7 το πρωί...και καταλήγαμε 11 το βράδυ, εγώ να τη βρίζω που παραγγέλνει ένα κάρο μ@λ@κίες και κείνη να με βρίζει, που δεν είμαι εκεί όταν κάνει παραγγελίες.... 
     Γυρνούσαμε σπίτι, κάτι να φας, κάτι να κάνεις μπάνιο, κάτι να πεις έφτανε 2 το πρωί να ξεραθούμε....και στις 6 το ξυπνητήρι να βαράει και να το πετάμε η μια στην άλλη, του τύπου..."σήκω εσύ πρώτη...μία είναι η τουαλέτα!"


        Την τέταρτη μέρα πια τα είχαμε δει όλα! Πρωτοφανές για τις αντοχές μας   και δεν μπορούσα να το αφήσω ασχολίαστο!


          "Μπουμπούυυυυυ , γερνάμε ρεεεεεε!!! Το πήρες χαμπάρι; Κουραζόμαστε!" της λέω.
          "Ναι! ναι! το κατάλαβα και γω! Φέτος ούτε ένα κινέζικο δε χτυπήσαμε μετά τη δουλειά!" (Λατρεύουμε το κινέζικο και έχει ένα πολύ κοντά μούρλια! Φετίχ! Τουλάχιστον μια φορά στις τόσες μέρες, μετά τη δουλειά πάμε εκεί για φαγητό!)
         "Το κινέζικο μας μάρανε! Εδώ παλεύουμε τόσες μέρες και τον ατελείωτο! Μήπως να κλείναμε μια ολόκληρη μέρα το μαγαζί; Θα βοηθούσε... όλο αυτό το μπες βγες...μας αποσυντονίζει!"
         "Καλά είσαι εντελώς τρελή, ε;;;Δεν γίνονται αυτά κορίτσι μου!" μου λέει.
         "Ουφ και σκέφτομαι και του χρόνου! Απαππαπαπα!!!! κάθε χρόνος που περνάει, ας μη φαίνεται έξω μας .... φαίνεται μέσα μας!!!" λέω.... 
          "Ναι και γω το κατάλαβα τώρα που πάτησα τα 30!" μου λέει στο χαλαρό....
          
      Μένω στήλη άλατος ..... καλά να δουλεύει τους άλλους , αλλά και μένα;;;


        "Κοπελιά , στην απίθανη περίπτωση που δεν το θυμάσαι, ήμουν και γω εκεί όταν γεννήθηκες .... και αν εγώ κοντεύω 40 ... το βλέπω μάλλον απίθανο  εσύ να πάτησες μόλις τα 30! Ξανασκέψου το και πάμε πάλι ... τι είπες;;;;"




Και η απάντηση......


       "Εχμ..... η συνήθεια βλέπεις....."


     "Χμμμμμμ..... εντάξει, αλλά κοίτα μην το πεις αυτό, μπροστά στο δίδυμο σου.... γιατί εκείνος μεγάλωσε... εσύ κόλλησες .... αν δεν μελαγχολήσει, θα διχαστεί στα σίγουρα .... και όχι τίποτα άλλο ... θα μετράει και δε θα του βγαίνουν και τα χρόνια!!!!" της είπα σκεπτόμενη τον αδερφό μου. που στα 30  είχε ήδη παιδί.....


Αλλά εντάξει .... σαν την Πελοπόννησο δεν είναι... ούτε εκείνη .... ούτε εγώ.....




Καλημερούδια.....
   



12.10.10

Η φασολάδα κάνει στο γιουβαρλάκι παρέα για να κλάψουν το χαμό του κοτόπουλου...(τελευταίο και καταϊδρωμένο)





                           Συγνώμη πελάτες μου που σας άφησα με τη γλύκα, αλλά άμα βρέχει εδώ... μουλιάζουν υπέργεια και υπόγεια καλώδια και κάνουμε το σταυρό μας, να μην έχουμε διακοπές ρεύματος, πόσο μάλλον νετ... έχασα και το πάρτι... χάλια μαύρα... αλλά εντάξει μας έκαναν τη χάρη και μας έφεραν το νετ...αλλά είχα τρεξίματα με δουλειά και παιδιά ...σας υπόσχομαι όμως (θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος , εδώ κολλάει) να μη με ξαναχάσετε .....

        Πίσω στα δικά μας , στα χακί άπλυτα μας!!! Μπα λάθος κλέψιμο και πάλι!! Φιτού!!! που θα έλεγε και το γλυκοκερασοζούζουνο μου....

      Μετά τη δεύτερη κουζινιακή μου αποτυχία, έγινα ακόμη πιο προσεχτική, διότι καλύτερα να σου βγει το μάτι...και εννοείται ότι η καζούρα που έφαγα ήτο τεραστία , καθώς περνούσα από γνωστούς , συγγενείς και φίλους και χτυπούσαν προσοχή! Καθότι "μάνα του λόχου" ούτως ειπείν!!
     Έτσι πρόσεχα η καψερή μη μου κολλήσουν κι άλλο παρατσούκλι....
Ε! λοιπόν ο χειμώνας συνεχιζόταν , να μη τελειώνει ο άτιμος με τίποτα, χωρίς άλλα παρατράγουδα... εγώ να τρώω τις ώρες μου γράφοντας συνταγές και ένα ωραίο βράδυ μου λέει ο δικός μου:

      "Βρε μωρό μου, πονάει ο λαιμός μου!"
      "Α!χου μπούλη μου... να φωνάξουμε τη μαμά σου;;;" λέω εγώ...
      "Αχ! ωραίο αστειάκι.... μπα έλεγα καμιά σούπα μήπως έκανες αύριο!"
      "Ααααα! Βρε αγόρι μου, το σιρόπι είναι πιο εύκολο... μαζί με παστίλια άντε να σου κάνω και ένα φασκόμηλο και θα είσαι περδίκι ...γιατί ξέρεις , με τις σούπες είμαι τσακωμένη... δεν τους μιλάω και κείνες που κρατάνε μούτρα...κρίμα δεν είναι να μείνουμε νηστικοί; Και άντε εγώ που δε με πονάει ο λαιμός μου, ένα σουβλάκι θα το χτυπήσω αλύπητα, εσύ τι θα φας, που θα γρατζουνάει το κεμπάμπ το λαιμουδάκο σου;;;"
        "Αμάν ρε κορίτσι μου! Την καταστροφή έφερες! Τι ζήτησα;;; Μια σούπα! Κάνε εκεί μια γιουβαρλάκια που έχουμε να την φάμε από τα πέρσι...."
        "Καλά και νομίζεις πως θα την φας από τα φέτος;;; Εγώ θα κάνω... αλλά μη με κοιτάς όταν το τρώω το κεμπάπ.... δε θα σου δώσω...."

               Ξεκινάει η Οδύσσεια του τηλεφώνου!!!!
Αυτό που να μην μπορούν οι μανάδες, να διακτινιστούν όταν τις έχεις ανάγκη , ποτέ μου δεν το κατάλαβα.... Μόνο στα έργα και βιβλία φαντασίας γίνονται αυτά τα κόλπα και έχουν την απαίτηση να τα πιστεύουμε κιόλας! Εμ! Φέρε τη μάνα να κάνει τη σούπα!! Εδώ να σε δω ....και άσε τους κόνδορες στην ησυχία τους μεσιέ GiP .....

             Ντριιιιιιιιιιιιιννννννννννν;;;;;

     "Παρακαλώ;;;" η αδερφή μου μέσα στην απορία.
     "Ναι γεια σας, από στατιστική υπηρεσία, την νοικοκυρά του σπιτιού θα ήθελα!" λέω εγώ με αλλαγμένη φωνή , τρελαίνομαι να τους μπουρδουκλώνω...
     "Πείτε μου εμένα, το ίδιο είναι!" μου λέει και κείνη, μάλλον το κόλπο δεν έπιασε και με κατάλαβε!
     " Σεις είστε η σπιτονοικοκυρά;" λέω εγώ.
     "Αν σας πω ναι, θα μου πείτε ότι λέω ψέμματα;" το συνεχίζει ακάθεκτη.
     "Κανένα πρόβλημα, θα ήθελα να μου πείτε τα συστατικά για σούπα αυγολέμονο με γιουβαρλάκια!" 
      "Καταρχήν αυγά, ύστερα γιουβαρλάκια!" μου απαντάει η εντελώς άσχετη και με στέλνει να ψήσω βραδινό ντεκαφεϊνέ!
       "Αειιιιιι ρε! Που μας κάνεις και πνεύμα! Άσχετη!!! που θα τα βρω τα γιουβαρλάκια να τα βάλω μέσα;;" λέω εγώ καιιιιιιι κλικ!
    Μου έκλεισε το τηλέφωνο!!!!!!!!!!!!!!!

 Την τρέλα μου λέω με το μουρλόσογο και ξαναπαίρνω!

Ντριιιιιιννννννννν;;;;;;;;;

        "Παρακαλώ;;;" λέει.
        "Ρε πας καθόλου καλάααααα;;;;;" λέω.
        "Άστα κοριτσάκι, με πήρε μια μουρλή, αναιδής και μου έλεγε κάτι κουλά για γιουβαρλάκια και με φούντωσε και της έκλεισα το τηλέφωνο! Εσύ καλά είσαι;;; Μη με βρίσεις που έχω καιρό να σου' ρθω αλλά έχω διάβασμα!" μου λέει με νάζι και με ξαναστέλνει, αυτή τη φορά για τσάι.
         "Με δουλεύεις;;;;;;;" της λέω.
         "Έχω καλή δασκάλα! Όχι που θα μας τρελάνεις εσύ! Το ξέρουμε το κόλπο κυρία μου! Πες τι θες;; Τον ιδιωτικό σου τσελεμεντέ;;;" μου απαντάει με τρόπο που λέει φανερά "την πάτησες μανταμίτσα!"
          "Ναι, αν είναι εκεί..." λέω σα βρεγμένη γάτα, πολύ μεγάλωσε το σκατό να μας κάνει και πλάκες!
          "Έλα μωρό μου!" λέει η μανούλα.
          "Μανούλα, μητέρα, μαμαααααααααά!" λέω εγώ.
          "Τι καλό θες να μαγειρέψεις αύριο; Για πες μπας και πάρω και γω καμιά ιδέα που σπάω το κεφάλι μου κάθε μέρα!"
          "Αυτό ποτέ μου δεν το κατάλαβα! Να ξέρεις τα χίλια φαγητά και να μην ξέρεις τι να φτιάξεις αύριο; Ουφ! Τες πα! Γιουβαρλάκια θέλει ο πασάς! Πονάει ο λαιμός του...."
          "Αααα! εύκολο..... γράφε! Μπλα ...μπλα.... μπλα..... και στο τέλος θα το αυγοκόψεις ... έτσι και έτσι.... και μπλα μπλα .... και την ώρα που το αυγοκόβεις να του στέλνεις φιλάκια, να το καλοπιάνεις μη σου κόψει!"
           "Τι λες ρε μάνα;;;; Θα βάλω τη κεφάλα μου στην κατσαρόλα να φιλάω το φαΐ;;; Άσε που θα καούν τα χείλη μου, το βρίσκω και τελείως γελοίο!! Άλλο κόλπο να το καλοπιάσω δεν έχει;;;;;"
           "Ρε αστέρι της κουζίνας, δεν είπα να το φιλήσεις, είπα να του στέλνεις φιλάκια...από μακριά! μουτς μουτς μουτς!!! Πως το λένε;;;"
            "Ααααααα! και αυτό λες να πιάσει;;;;"
            "Εγώ που μαγειρεύω τόσα χρόνια πάντα το κάνω! Και η καλομάνα σου τα ίδια! Και η λυκομάνα! Τώρα άμα θες μην το κάνεις! Τι να σου πω;;;;; Άντε γεια .... αρχίζει η σειρά στην τηλεόραση και δεν τη χάνω! Α! και αύριο θα πάω στο γιατρό το πρωί, μη με ψάχνεις! Καλή επιτυχία!"
Κλικ....

           Έμεινα να κοιτάζω σαν χάπατο το ακουστικό! Το να μπαλαμουτιαστώ με φαΐ, πρώτη φορά μου τύχαινε!
Μάζεψα τα χαρτιά και περίμενα να ξημερώσει ο θεός τη μέρα!

        Ξημέρωσε καλή μουυυυ!!! Σήκω το γιουβαρλάκι περιμένει!!!
Ξεκινάω ..... πλάθω ... βράζω .... αυγοκόβω.... να στέλνω φιλιά...ούτε σε γκόμενο τόσο πάθος και να παρακαλάω κιόλας!! Αυτό που το πας!!!
Σε παρακαλώ , μη μου κόψεις! Ότι και να σημαίνει αυτό! Δεν είχα φάει ποτέ μου αυγολέμονο "κομμένο" ...

            Το κατεβάζω ... όλα καλά.... αν και της μάνας η σούπα, πως να το πω, από πάνω βρε παιδί μου... φαινόταν πιο παχιά.... Δε δίνω σημασία ... δοκιμάζω ...μια χαρά!!!! 

          Έρχεται ο καλός μου.... εγώ με τουπέ...

    "Επιχείρηση γιουβαρλάκι , οκ!"
    "Ωραίααααααααα!!! και 'χω μια πείνα!!! Ετοίμασε και έρχομαι!"
         Κόβω ψωμί, τυρί, βάζω ποτήρια, πηρουνοκούταλα και ανοίγω κατσαρόλα να σερβίρω!

                Τι βλέπουν τα ωραία μου ματάκια;;;;;;;
Αυτό δεν είναι όπως το έσβησα!!! Που είναι η παχιά κρέμα του αυγού;;; Έβλεπα νερό με λάδι , πάνω πάνω και απο κάτω όλα τα υπόλοιπα σε στρώσεις!!!!!
      Δοκιμάζω ξανά! Ψιλά Ψιλά κομμάτια αυγού!!!! 
Θεέ μου!!!!!!!!!!!!!! Πως μεταλλάχθηκε το φαγητό;;;; Ανακατεύω σαν τρελή με την κουτάλα, ξανά όλα ένα ... σε χρόνο ρεκόρ αρχίζουν να κάθονται πάλι.... ανάλογα με το ειδικό τους βάρος! Την τρέλα μου, λέω και σερβίρω!
Μέχρι να έρθει ο καλός μου, να ανακατεύω συνεχώς τη σούπα στο πιάτο του να είναι τουλάχιστον ομοιογενείς! 
Έρχεται, κάθεται , παίρνει κουτάλι και πάει να κόψει γιουβαρλάκι!

Ντόινγκ , ντόινγκ πετιέται το άτιμο έξω από το πιάτο!
Με κοιτάει , με απορία του τύπου... "έβαλες και μπαλάκια του πινγκ πονγκ μέσα κακούργα;;;"

         "Ούτε η πάστα Φλόρα τέτοια επιτυχία!" μου λέει και με κάνει να μοιάζω με την Καρέζη, που έπαιζε με τα γιουβαρλάκια ρακέτες!
         "Εχμ!!!" λέω εγώ και τον βλέπω να προσγειώνει μια μπουκιά ψωμί στο πιάτο, μαζί με το κουτάλι.... και μια κουταλιά σούπα μέσα στο στόμα!
          "Ε! Θα έλεγα ότι σου έκοψε!" μου λέει και χαμογελαστά παίρνει μια φέτα ψωμί και τυρί.
          " Και έκανα τα πάντα! Μόνο ερωτική εξομολόγηση δεν του έκανα!!!!"
λέω εγώ και τον στέλνω αδιάβαστο!!!!
          "Ορίστε;;;" μου λέει.
          "Λέω πόνεσαν τα χείλη μου σουφρωμένα , τόση ώρα μουτς μουτς!!!!"
          "Σε ποιόν;;;;;;;;; Ποιόν φιλούσες με τις ώρες, Μεσσαλίνα;;;;"
          "Τι λες;;;" του λέω
          "Λέω ποιον φιλούσες!!!!! Και έχεις το θράσος και μου το λες κιόλας!!!! Τι να σου πω;;;;;;;;; Κόψε την πλάκα αν κάνεις! Διότι θα μας πάρει και θα μας σηκώσει σήμερα!!!"
          "ΔΕΝ κάνω πλάκα!!!! Έδινα φιλιά γεμάτα πάθος και υποσχέσεις ..... στο φαΐ.... να μη μου κόψει!"
          "Άσε τις βλακείες και λέγε!"
          "Αλήθεια λέω!"
          "Α! ναι;;;; Για να δούμε!"

Πιάνει το τηλέφωνο και ....

        "Έλα μαμά;;;" πήρε τη μάνα του! Ωχ! αυτή να ξέρει από καλοπιάσματα;;;
        "Τι κάνουμε για να καλοπιάσουμε ένα αυγολέμονο;;; Τι κάνουμε;;;; Καλά είστε τρελές για δέσιμο μου φαίνεται!!!! Αν είναι δυνατόν!!!!!!"
       κλικ!

       "Ουφ ... έχεις δίκιο! Κοίτα την επόμενη να είσαι πιο παθιασμένη! Δεν του έφτασαν μάλλον και έκοψε!!!!!"


Σας φιλώ... αυγοκομμένα......