30.9.10

Πατέντες που λύνουν τα χέρια!!!



Δεν έχετε κουτάλι;;;
Κανένα πρόβλημα!!!!





Σας τελείωσαν οι πάνες;;;;
Κανένα πρόβλημα!!!!


KAΦΕΣ ΧΩΡΙΣ ΕΡΤ...

-Μπορω να ψησω καφε χωρις να πληρωσω ΕΡΤ;;;...
-Βεβαια μπορεις...
-Μπορω να μαγειρεψω κι ολας, χωρις ΕΡΤ;;...
-Βεβαια μπορεις...
-Μη μου πεις οτι μπορω και να διαβασω ενα βιβλιο, να ραψω, να δω τηλεοραση, να δροσιστω, να φτιασω παγακια;;...
- Μα ναι, ολα μπορεις να τα κανεις χωρις ΕΡΤ...
Και να σου πω και το αλλο;;; Και χωρις δημοτικα τελη...Ναι...
Και χωρις ΔΕΗ...
-Ελα ρε...Και πως θα βρασει το νερο;;; Με τις...αμαρτιες μου;;
-Οχι με το υγραεριο, η το αεριο Πολης...
-Ναι....Αμα ειναι να ανατιναχτω...
-Αμα ανατιναχτεις, θα εισαι αδερφος του...Αυτουνου...Με τα νεα συστηματα ασφαλειας...
-Ναι αλλα με χαλαει το πετρογκαζ πανω στην καινουρια μου κουζινα...
-Μα υπαρχουν νεες συσκευες υγραεριου, εντοιχισμενες...Με φουρνους και ολα τα καλα...
Ακομη και με κρυσταλλο...Και με αυτοματο αναμμα και σβησιμο...
-Κι αμα γινει καννας σεισμος [κτυπα ξυλο ντουκ ντουκ] και παρουμε φωτια;;;...
-Υπαρχει ακομα και αυτοματος διακοπτης σεισμου...Και...Μυριστρα...Που ανιχνευει τις
διαρροες και κλεινει αυτοματα το γκαζι...
-Τι λε ρε παιδι μου...Προοδευσαμε λοιπον...Πηγαινοντας...Πισω...
-Σε πολλες περιπτωσεις το...πισω...ειναι προοδος...[..]
-Και το κοστος;;
-Χαμηλωτερο απο τις ηλεκτρικες συσκευες...Και αποσβενηται...Θυμησου την ΕΡΤ...
Ακομη μαγειρευεις ΑΜΕΣΩΣ...Δεν περιμενεις να ζεσταθει το ματι...Και η θερμαντικη αξια,
ειναι μεγαλυτερη στο αεριο...
-Και ποια ειναι η τιμη του;;;
-Αυτη τη στιγμη ειναι 07 εβρω το λιτρο...Οταν το πετρελαιο κανει 1,10...
-Τι λε ρε...Δηλαδη συμφερει και για το καλοριφερ...
- Μα βεβαια...Τι σου λεω...
Και το κυριωτερο....
ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΝΑΔΕΣ, αιθαλες, ομιχλες, καθαρισμους καθε χρονο, νοθειες και λαθρεμπορια...
-Ναι..Αλλα θα θελει ενα σκασμο λεφτα, για τη μετατροπη...
-Οχι..Μονο τον καυστηρα αλλαζεις, και τελος...
-Και πως θα μαθω πληροφοριες και θα λυσω τις αποριες μου ΔΩΡΕΑΝ;;;
-Μα...Αυτο ειναι το πιο ευκολο...
Ρωτας τον Μαχαιρη...20 χρονια πειρα...Φοβερος ο τυπος...Τελειος γνωστης...Πανεμορφος...
Και βεβαια, πανω απ ολα...
Μετριοφρων...

28.9.10

Εξωτικοί έρωτες...(Η συνέχεια) Νο2



Το ότι έκατσε δίπλα μου λοιπόν η κυρία με τα μάτια δαγκάνες ,ομολογώ πως στην αρχή δεν μου φάνηκε και τόσο τρομερό πια.
Και άρχισα να αστειεύομαι με  τους συναδέλφους και με την εμπειρία τους.
Βέβαια μια σκιά στο βλέμμα τους την διέκρινα ,μη λέω ψέματα!!

Άρχισα λοιπόν σαν καλό αγοράκι ,να περιεργάζομαι τον χώρο ,να κοιτώ τις κοπέλες με αυτό το τσακίρικο μάτι μου,
(στην πραγματικότητα δυο είναι!!) και το βλέμμα που λέει...απορώ γιατί δεν έχεις ξαπλώσει ακόμα!!!!

Φευ όμως!!
Η χαρά μου σταμάτησε απότομα όταν ένιωσα στους ώμους ,το χέρι της αξιαγάπητης κατά τα άλλα κυρίας...
Γυρνώ παραξενεμένος ,και παρατηρώ ,μάλλον σαστισμένος, τα μάτια δαγκάνες να έχουν μετασχηματιστεί σε μάτια βαριοπούλες!!!

Ξέρεις...μου λέει, μου αρέσεις,και θα ήθελα να σου πω ,πως όσο βρίσκεσαι στο Ρίο δεν θα κοιτάς καμιά άλλη ,
και ούτε πρόκειται να πας με καμιά ,παρά μόνο μαζί μου!!!

Ένα χαζό και μάλλον νευρικό χαμόγελο σχηματίστηκε στο στόμα μου,και ελπίζοντας ακόμα πως δεν κατάλαβα καλά,
λόγω γλώσσας ,γύρισα προς τους δικούς μου και με περίεργη φωνή τους λέω...
Ρε σεις τι λέει αυτή;;;
Δυστυχώς οι φόβοι μου επαληθεύτηκαν κι ένα σκοτείνιασμα στα τσακίρικα μάτια μου δεν άργησε να φανεί,
το δε βλέμμα μου γρήγορα και μάλλον απότομα, μετατράπηκε σε ...κορίτσια ντυθείτε,φεύγετε!!!

Πέρναγε η ώρα κι εγώ με τα μάτια κατεβασμένα,προσπαθούσα να καταλάβω τι μου συμβαίνει...
Καμιά φορά γύρναγα και κοίταγα την γλυκύτατη κυρία δίπλα μου και διέκρινα και τα ματοτσίνορά της
να μου ανοιγοκλείνουν πάνω στις βαριοπούλες!!!!

Σε μια στιγμή μάλλον από ανθρώπινο καθαρά ενδιαφέρον, με ρώτησε..
Και πότε φεύγει το καράβι σας;;;;
Μπα το πρωί, δεν έχω πολύ ώρα,της απαντάω,και ήταν  αλήθεια γιατί αυτό ήξερα.
Οκ ,μου λέει ,τότε θα κάτσουμε εδώ και θα σε πάω μέχρι το λιμάνι!!!!!
Άνοιξα το στόμα μου να διαμαρτυρηθώ έντονα,όταν τα ματοτσίνορα άνοιξαν και οι βαριοπούλες
εμφανίστηκαν σε όλη τη "μεγαλοπρέπειά" τους!!!

Και η βραδιά θα είχε τελειώσει με αυτό τον τρόπο αν ....

(Συνεχίζεται) 
όχι για να δείτε πως ξέρω να κόβω κι εγώ!!!!χαχαχαχα

27.9.10

Η φασολάδα κάνει στο γιουβαρλάκι παρέα για να κλάψουν το χαμό του κοτόπουλου...(Μέρος β')




          Μετά την πρώτη μου αποτυχία, στα εύκολα αν είναι δυνατόν, ήμουν σαφώς πολύ πιο προσεχτική σε όλα.


   Διότι άντε, στο κοτόπουλο έκανες το σχετικό μνημόσυνο τελείωσε! Ούτε έψησες, ούτε λέρωσες τα 184 κουταλομαχαιροπίρουνα και αν μη τι άλλο έριξες και το κλάμα σου  ήρθες στα ίσα σου.
Μάζεψες μετά τα χαρτομάντιλα , τηγάνισες και τις πατάτες και πάει....


          Όμως όταν κάνεις ολόκληρο τον κόπο.... μαγειρέψεις, μαζέψεις και σερβίρεις τι γίνεται;


          Σαν ήρθε ο χειμώνας. μου λέει ο καλός μου.....
   
   "Βρε μια φασουλάδα.... θα ήταν ότι έπρεπε! Πωπωπω ...από τώρα τρέχουν τα σάλια μου!"
   "Καλά μάζεψε τα σάλια σου.... από τη μία μόλις σφουγγάρισα, χάλια θα μου κάνεις το παρκέ, από την άλλη δεν έχω ξανακάνει.... οπότε μαζέψου!"
   "Έλα βρε, αγάπη μου, είσαι χρυσοχέρα εσύ! Τι στο φασόλι θα κολλήσεις; Εδώ άλλα κι άλλα....." μου λέει με υφάκι μαλαγάνας.
   "Χμ.... καλά... θα μιλήσω με τη μαμά!"
   "Ωχ! Θα μας στοιχίσει η φασολάδα αστακός! Και λένε πως είναι το φαγητό των φτωχών.... εδώ να μας έρθουν...." άρχισε να μουρμουράει.
   "Ά! άμα θες! Αλλιώς και η μακαρονάδα μια χαρά είναι...." λέω εγώ έτοιμη να υπερασπίσω τον τσελεμεντέ μου.
   "Δεν είπαμε και τίποτα... ουφ και πάρε και καμμιά σαρδέλα!" 
   "Τι; Όπως τις κάνει η μαμά μου; Δύο καινούρια φαγητά σε μια μέρα; Καλά τρελαθήκαμε τελείως;" λέω εγώ.
   "Είναι φαγητό η σαρδέλα ρε τρελοκομείο; Όχι γιατί αν είναι να φτιάξεις άλλη μέρα, αλλά θα τις φας μόνη σου όλη μέρα!" με απειλεί.
   "Ε! όχι δεν είναι..." λέω εγώ που θυμάμαι τον Ηλιόπουλο στην ταινία με τις λακέρδες και τα νερά και νιώθω μια δίψα.
   "Έκλεισε λοιπόν! Φασουλάδα , σαρδέλες , ελιές!!! Όρε γλέντια!" λέει και τρίβει τα χέρια του.
   "Καλά από όλα όσα είπες, οι ελιές είναι οι μόνες σίγουρες κι αυτές γιατί τις έχει φτιάξει η ΜΑΜΑ μου!!!" του λέω και του γυρίζω την πλάτη να πάω στο τηλέφωνο....
   Δεν ακούω τι μουρμουρίζει, αλλά σίγουρα βρίζει εμένα και τη μάνα μου μαζί.... 


    Ντρινννννννννν ντρινννννννννν...


     "Ορίστε!" ο αδερφός μου.
     "Έλα βρε! Τι κάνεις; Πως κι έτσι σπίτι; Περίοδο έχουν οι δικές σου;"
     "Ρε άειι από κει πλύνε κάνα πιάτο! Θα μας κάνει και πλάκα το οικοκυρικόν!"
     "Νευράκια πασά μου; Σε έπτυσαν και κολλάς;χαχαχαχα"
     "Τι θες παιδί μου;;;; Θα σου πω καμιά βαριά! Για να με εκνευρίσεις πήρες;"
     "Ναι βρε! Άλλη όρεξη δεν είχα! Όλη τη μέρα σε έχω εδώ, να σ΄ακούσω ήθελα κι από πάνω! Τη μαμά θέλω!"
     "Έγινε κάτι;"
     "Όχι μωρέ , κάτι να τη ρωτήσω!"
     "Έλα ρε, πες το ξεκάθαρα και ανησύχησα! Είναι ο τσελεμεντές εκεί;"
     "Ρε αειι , που έχεις και άποψη! Φώναξε την εκεί!"
     "Τσελεμεντέεεεεεεε! Η κόρη σου η μαγείρισσα!"


    "Έλα κοπέλα μου! Τι κάνεις;"
    "Λέω φασόλαδα....Εσύ;"
    "Φασολάδα κάνεις; Εγώ πάλι καλά κάνω!"
    "Τι λες βρε μαμά;"
    "Ε! άμα σε ρωτάνε τι κάνεις και απαντάς φασολάδα....έχεις πρόβλημα!"
    "Ξέρεις τι εννοώ...."
    "'Οχι!"
    "Θα μου πεις;"
    "Έχω άλλη επιλογή;"
    "Μάλλον όχι, γλυκιά και υπέροχη μανούλα μου ....σλουρπ σλουρπ!"
    "Ναι ναι καλά, καταλάβαμε ....λέγε τώρα τι θες!"
    "Ο αξιαγάπητος γαμβρός σου , θέλει λέει φασουλάδα και σαρδέλες μαζί! Ποιόν να έπαιρνα;"
   "Τι δύο σε ένα;" με ρωτάει και γελάει.
   "Εγώ φταίω που πήρα τηλέφωνο, να με κοροϊδεύουν οι άλλοι να με κοροϊδεύεις και συ; Ε!Αυτό πάει πολύ και δε θα το ανεχτώ!!!" λέω δήθεν θιγμένη.
   "Έλα, έλα που είσαι στο τσιρπί! Άντε λοιπόν θα πάρεις τη μεγάλη σου κατσαρόλα και θα τη γεμίσεις μέχρι σχεδόν τα χερούλια νερό....μετά θα....και  ύστερα θα.... και μετά θα.... και μπλα μπλα.... Κατάλαβες;;;"
   "Κατάλαβες;; Α! όχι αυτό δε το γράφω!! Ναι , ναι κατάλαβα...καλά τη μεγάλη μεγάλη κατσαρόλα; "
   "Ναι ... άντε και καλή επιτυχία! Άμα θες κάτι πάρε με! Φιλάκια!"


κλικ....




       Την άλλη μέρα, ανάμεσα σε καρότα , σέλινα, φασόλια, σαρδέλες, ξεκίνησα να μαγειρεύω....
Μια χαρά όλα .... να μοσχομυρίζει η κουζίνα, αφού έτρεχαν τα σάλια μου που δεν είμαι και πολύ της φασολάδας..... Βέβαια κοίταζα τη κατσαρόλα και το έβλεπα πολύ το φαγητό. Λέω, δε βαριέσαι , ότι περισσέψει θα το βάλω στο ψυγείο και θα το φάμε άλλη μέρα....  
        Κάποια στιγμή το έσβησα το μάτι και δοκιμάζω ....ωραία γεύση αλλά πολύ πιο σουπέ, από της μαμάς εννοώ, και πως να το πω...λίγο νερουλέ!
        Παίρνω τον σεφ....
    
    "Ναι;" η μαμά...
    "Έλα μα, η φασολάδα δε χύλωσε όπως η δική σου! Τι κάνω;"
    "Ε! Άστην βρε πουλί μου, πάνω στο μάτι ξεσκέπαστη λίγο να φύγουν τα πολλά, κοίτα μη το κάψεις το φαγητό, άμα το σβήσεις, μέχρι το μεσημέρι θα έχουν ρουφήξει τα φασόλια! Μην κάνεις έτσι ...την άλλη φορά να βάλεις λιγότερο νερό, έτσι;"
    "Έτσι! Αλλά, είναι πολύ, μου φαίνεται το φαγητό!" 
    "Δεν πειράζει , θα το βάλεις στο ψυγείο! Άντε σε αφήνω έχω δουλειά!"


κλικ....


         Το μεσημέρι ήρθε ο καλός μου, βρήκε τις σαρδέλες (ότι είχε μείνει από αυτές , οι μισές πετάχτηκαν στο καθάρισμα, πως να τις καθάριζα δεν ήξερα!) στο τραπέζι, ελιές σπιτικές (μαμάς λέμε) φέτα τυρί και μπόλικο ψωμάκι για τις απαραίτητες καταδύσεις.
      Εγώ περίμενα, να πλυθεί να έρθει στο τραπέζι για να σερβίρω.
Παίρνω τα βαθιά, ωραία πιάτα τότε όχι όπως τώρα θες δύο να πεις ότι  ρούπωσες, βάζω μέσα τη φασολάδα και το βλέπω δεν είναι χυλωμένη, αλλά μούγκα στη στρούγκα.
      Εκείνος βλέπει ότι η όψη δε του θυμίζει φασολάδα, ούτε της δικιάς του ούτε της δικιάς μου μάνας. Δε λέει τίποτα όμως και παίρνει το κουτάλι.


Μια βούτα στο πιάτο καιιιιιι χαμμμμμμ..... εγώ κοιτάζω το κουτάλι να χάνεται στο στόμα του και περιμένω με ανοιχτό το δικό μου....


   "Λοιπόν;" λέω.
   "Ευτυχώς που έχω πάει φαντάρος!" μου λέει.
   "Δηλαδή;" του λέω εγώ.
   "Κοίτα είμαι άσσος στις ανασκαφές! Κάπου θα το πετύχω το φασόλι! Πόσο να μου κρυφτεί;;;;;;;;;;" λέει εκείνος και χαμογελάει στο ανασηκωμένο μου φρύδι, δείγμα πως θα αρπαχτούμε που με κοροϊδεύει.


     Πως είναι δυνατόν; ε;;;;;;


    "Μαμάααααααααα..... η φασολάδα βγήκε φασόλι ψάξε ψάξε δε θα με βρεις! Τι έκανα λάθος;"
    "Έβαλες πολύ νερό.... την άλλη πιο λίγο!"
    "Πως είναι δυνατόν; Μέχρι τα χερούλια και παρακάτω, στη μεγάλη μεγάλη κατσαρόλα! Ότι μου είπες!"
    "Στη μεγάλη μεγάλη; Εκείνη που είχα βάλει στο πάνω πάνω ράφι και την είχα ονομάσει του λόχου; Σε αυτήν μαγείρεψες;;;"
    "Εμ ναι! Σε ποιά;"
    "Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα... γιατί έχεις λόχο;;;;;"
    "Άντεεεεεεεεεεε ...... να προσέχεις άλλη φορά τι μου λες! Τι τσελεμεντές είσαι να δίνεις λάθος δοσολογίες;;;;;"




(συνεχίζεται.....)


     










  

ΕΚΑΤΟ πελάτες στον καφενέ μας!!!!!!!!!!!!!!!!!





Η Κατερίνα..........     είναι η πιο νέα μας πελάτισσα .... όμως είναι η εκατοστή.... 


          Με την ευκαιρία αυτή θέλουμε, όλοι εμείς , να σας πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ, που το καφέ έγινε στέκι, σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Ξεκίνησε ως ανάγκη γέλιου και επικοινωνίας και έχει γίνει η καθημερινή βόλτα μας, το χαμόγελο της ημέρας....


       Ελπίζουμε να διασκεδάζετε μαζί μας , όσο και μεις....


Σας ευχαριστούμε που μας αφήνετε καθημερινά τα φιλιά σας που έχουμε όλοι τόσο ανάγκη....


     Επειδή ήδη έβγαλα χαρτομάντιλα και ρουφάω μύτες ...σας αφήνω.... ελπίζω να τα χιλιάσουμε ....




Φιλιά πολλά, σε όλους και στον καθένα ξεχωριστά.....

Βλάχικα ανέκδοτα



Δύο βλάχοι πάνε στην Αμερική
Πεινάνε και πάνε λοιπόν σε ένα φαστφουντάδικο, ανοίγουν το μενού και βλέπουν στο μενού "hot dog".
- Τι είναι αυτό; ρωτάει ο ένας.
- Δεν ξέρω. Στα ελληνικά σημαίνει "ζεστός σκύλος", λέει ο άλλος.
- Ας το παρουμε να δουμε τι ειναι.
Αφου τους φέρνουνε τα hot dogs οι βλάχοι ψάχνουν για τον σκύλο.
Ο ένας από τους δύο ανοίγει το ψωμάκι και λέει σοκαρισμένος στον άλλο:
- Εσένα ποιό κομμάτι σου έτυχε;

..........................................................................................................................................................................
Καλοκαιράκι. Δύο φίλοι στην παραλία, ξαπλωμένοι στην αμμουδιά απολαμβάνουν την ηρεμία της θάλασσας.
Την γαλήνη του τοπίου έρχεται να διαταράξει μια ξανθιά εντυπωσιακή κοπέλα η οποία εκείνη τη στιγμή σηκώνεται από την πετσέτα της, περνάει μπροστά από τους δύο τύπους και... βουτάει μέσα στην θάλασσα.
Οι δύο τύποι άφωνοι εντελώς την κοιτάζουν και έχουν χαζέψει...
- Τι γυναικάρα είναι αυτή;; Είναι σίγουρα Γερμανίδα.
- Τι λες ρε συ, αυτή είναι σίγουρα από Αυστρία, ίσως Ολλανδία, πάντως όχι Γερμανίδα.
- Τώρα τι μας λες ρε μεγάλε ότι και καλά έχεις εμπειρία και μπορείς να ξεχωρίσεις τις Γερμανίδες από τις Ολλανδέζες;;
- Φυσικά, δεν είναι Γερμανίδα αυτή με τίποτε. Οι Γερμανίδες είναι άχαρες. Δες αυτήν. Κοίτα κούνημα μέσα στο νερό, δες χάρη.
Εκείνη τη στιγμή η κοπέλα σηκώνει το χέρι της και το κουνάει χαιρετώντας ένα ξανθό τύπο που κάθεται έξω στην παραλία και λέει όλο χάρη και νάζι:
- Χάνς! Χάνς!
Ο τύπος που υποστήριζε ότι είναι Γερμανίδα:
- ΤΟ ΕΙΔΕΣ; ΣΤΑ 'ΛΕΓΑ ΕΓΩ!!! Γερμανίδα είναι και φωνάζει τον Γερμανό φίλο της!
Και η κοπέλα συνεχίζει:
- Χανς Παναή! Του νιρό είνι υπέρουχου.

.......................................................................................................................................................................... Μια φορά ένας βοσκός πήγε στη ζούγκλα! Εκεί που καθόταν ήρεμος και έπαιζε την φλογέρα του ακούει ξαφνικά μια κραυγή. "ΑααααΑαααααΑαααα"! Γυρίζει και τι να δει! Ξεπρόβαλε μέσα από τις φυλλωσιές ο Ταρζάν ο βασιλιάς της ζούγκλας. Εκεί που περπατούσε ο Ταρζάν ανάμεσα στο κοπάδι ακούει το σκύλο να γαβγίζει. Γυρίζει και λέει στο βοσκό:
- Καλά ρε δεν ντρέπεσαι, δεν τον ταΐζεις τον σκύλο; Δώσε του κανένα κοκαλάκι, πεινάει...
- Καλά, και εσύ που το ξέρεις;
- Εγώ είμαι ο Tαρζάν, μιλάω τη γλώσσα των ζώων!
Τι να κάνει και ο βοσκός δίνει ένα κόκαλο στο σκύλο. Περπατώντας λίγο παρακάτω ο Tαρζάν ακούει ένα γάιδαρο να γκαρίζει. Γυρίζει και λέει στο βοσκό:
- Καλά ρε βοσκέ γιατί δε φέρνεις μια γαϊδουρίνα στο γάιδαρο για να ξεχαρμανιάσει;
- Καλά ρε και συ που το ξέρεις ότι θέλει ο γάιδαρος να ξεχαρμανιάσει;
- Εγώ είμαι ο Tαρζάν! Μιλάω τη γλώσσα των ζώων!
Τι να κάνει και ο βοσκός πάει μια γαϊδουρίνα στον γάιδαρο.
Εκεί που περπατούσε λίγο πιο πέρα ο Tαρζάν ακούει μια κατσίκα να βελάζει. Πριν προλάβει να πει τίποτα ο Tαρζάν πετάγεται ο βοσκός και λέει στον Tαρζάν:
- Ό,τι και να σου πει είναι ψέματα, αυτή μου ρίχτηκε πρώτη!

...........................................................................................................................................................................
Δυο βλάχοι, ο Μήτσους και ο Κήτσους, ένα απογευματάκι καθότανε σε μια όμορφη τοποθεσία του ορεινού χωριού τους και καμάρωναν τη θέα.
Σε λίγο περνάει από κει ένας τουρίστας.
Τους πλησιάζει...
- Ντου γιου σπικ ιγκλις; τους λέει
Οι βλάχοι κοιτάζονται, σηκώνουν τους ώμους και του λένε:
- Τς!
- Σπρεχεν ντοιτς;
Κοιτάζονται πάλι με απορία..
- Τς!
- Παρλε βου φρανσε;
- Τς!
- Παρλαρε ιταλιανο;
- Τς!
- Παρλα εσπανιολ;
- Τς!
Ο τουρίστας απογοητευμένος φεύγει...
Λέει ο Μήτσους:
- Ρε συ Κήτσου μπας και πρεπ να μάθουμ καμιά ξεν γλώσσα ;
- Τι να την κανς την ξεν γλώσσα, ρε Μήτσου;
- Εμ πως ρε Κήτσουμ, αν ξερς μια ξεν γλώσσα μπορείς να συνεννοηθείς.
- Μπα; Γιατί αυτουνος που ήξερε πέντε μπόρεσε να συνεννοηθεί ;

..........................................................................................................................................................................
Είναι δύο γύφτοι στην παραλία και λέει ο ένας στον άλλο:
- Ακου Μήτσο, θα μιλάμε αγγλικά για να κάνω καμάκι σε μια γκόμενα.
- Ok, λέει ο άλλος.
Μετά από λίγο λέει ο Μήτσος:
- Give me the ball.
- Ποιό μπολ, μαλάκα; Αυτό με τους κεφτέδες;



..........................................................................................................................................................................



Ένας βλαχος είναι βόλτα με το παπί και βλέπει τον Σουμάχερ.
Θέλει να τον ρωτήσει κάτι, και αρχίζει να τον κυνηγά από πίσω.
Ο Σουμάχερ δεν τον βλέπει και αρχίζει να τρέχει.
Ο βλάχος από πίσω του.
Πιάνει ο Σουμάχερ τα 200, 250, 300, ο βλάχος από πίσω.
Στο τέλος σταματά ο Σουμάχερ και τον φτάνει ο βλάχος:
- Ρε Σουμάχερ, ήθελα να σε ρωτήσω... Πώς πιάνεις δευτέρα στο παπί;

Σοκολάτα, η γλυκιά αμαρτία

Και ποιος δεν λατρευει τη σοκολάτα...

Εδώ παραθέτω συνταγες με κυριαρχο όπλο τη σοκολάτα, τη γλυκιά αμαρτία που κολάζει τους πάντες...




Μους σοκολάτα

Υλικά:
•6 αυγά φρέσκα κατά το δυνατόν και χωρισμένα

•1 φακελάκι βανίλια

•2 κουτ. σούπας κονιάκ

•1 φλιτζ. τσαγιού ζάχαρη (λιγότερο από 3/4)

•2 σοκολάτες κουβερτούρα ΠΑΥΛΙΔΗ

•Ξύσμα 1 πορτοκαλιού

•200 γρ. κρέμα γάλακτος



Εκτέλεση:
•Χτυπάμε τους κρόκους με τη μισή ποσότητα ζάχαρης. Χωριστά, χτυπάμε τα ασπράδια με το 1/4 της αρχικής ζάχαρης σε σφιχτή μαρέγκα.

•Λιώνουμε την κουβερτούρα σε μπεν μαρί ή σε φούρνο μικροκυμάτων. Χτυπάμε την κρέμα γάλακτος με το υπόλοιπο 1/4 ζάχαρης σε σαντιγί.

•Ανακατεύουμε τους κρόκους με την λιωμένη σοκολάτα, προσθέτουμε τη βανίλια, το κονιάκ και το ξύσμα. Προσθέτω σε αυτό το μείγμα τη σαντιγί χτυπώντας στο μίξερ για να αφομοιωθεί. Αν θέλετε κρατάτε λίγη σαντιγί για το γαρνίρισμα.

•Αφού αφομοιωθεί η σαντιγί, προσθέτω τη μαρέγκα (όχι μίξερ) ανακατεύοντας απαλά με μια ξύλινη κουτάλα από κάτω προς τα πάνω με προσοχή για να μην κόψει.

•Βάζουμε το μίγμα σε μπωλάκια για τη μους και τοποθετούμε στο ψυγείο.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Εάν θέλετε προσθέστε λίγο Grand Marnier μαζί με το ξύσμα.

Κέικ Σοκολάτας

Υλικά:
•8 αβγά χωριστά

•1 κούπα ζάχαρη

•2 κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις

•250 γραμ. σοκολάτα γάλακτος Lacta (σε θερμοκρασία δωματίου)

•200 γραμ. σοκολάτα κουβερτούρα γάλακτος (σε θερμοκρασία δωματίου)

•1 βούτυρο


Εκτέλεση:
•Λιώνουμε τις σοκολάτες σε μπεν μαρί.

•Κάνουμε μαρέγκα τα ασπράδια.

•Χτυπάμε το βούτυρο με τη ζάχαρη, ρίχνουμε τους κρόκους, τη λιωμένη σοκολάτα, το αλεύρι σιγά-σιγά και τη μαρέγκα.

•Ρίχνουμε το μείγμα σε βουτυρωμένο και αλευρωμένο ταψί (στρογγυλό).

•Προθερμαίνουμε τον φούρνο και το ψήνουμε στους 220 βαθμούς για περίπου 20 λεπτά.



Σουφλέ Σοκολάτας


Υλικά για μια μεσαία φόρμα:
•350 gr γάλα

•100 gr ζάχαρη

•2 κρόκοι

•40 gr corn flour

•8 ασπράδια

•150 gr κουβερτούρα λιωμένη ή 50 gr κακάο

•4-5 βανίλιες

Εκτέλεση:
•Χτυπάτε πολύ καλά στο μίξερ ή με το σύρμα τους κρόκους με τη ζάχαρη.

•Κατόπιν προσθέτετε το κορν φλάουρ και τις βανίλιες και ανακατεύετε καλά με ξύλινο κουτάλι.

•Αραιώνετε το μείγμα με λίγο κρύο γάλα.

•Βάζετε το υπόλοιπο γάλα σ' ένα κατσαρολάκι πάνω στη φωτιά, προσθέτετε το μίγμα των κρόκων και της ζάχαρης και αφήνετε την κρέμα να πήξει ανακατεύοντας συνεχώς (σε χαμηλή φωτιά).

•Χτυπάτε τα ασπράδια σε σφιχτή μαρέγκα και τη ρίχνετε σιγά-σιγά μέσα στην κρέμα ανακατεύοντας καλά (με το χέρι, το μίξερ απαγορεύεται δια ροπάλου).

•Προσθέτετε τη λιωμένη σοκολάτα ή το κακάο.

•Βουτυρώνετε μια φόρμα και πασπαλίζετε με ζάχαρη άχνη. Αδειάζετε την κρέμα στην φόρμα και πασπαλίζετε απο πάνω ελαφρώς με ζάχαρη άχνη.Aν δεν έχετε ζάχαρη άχνη, μπορείτε να χτυπήσετε την κανονική ζάχαρη στην μουλινέτα για λίγο και να κάνετε τη δουλειά σας!.

•Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς C για 20-30 λεπτά.

•Σερβίρεται αμέσως μόλις βγεί απο τον φούρνο.

Τιps:
•Η ποσότητα των ασπραδιών μπορεί να αυξηθεί (αν και δεν το συνιστώ) ή να μειωθεί ανάλογα με το πόσο αφράτο θέλετε το σουφλέ. Ανάλογα μειώνονται ή αυξάνονται και οι βανίλιες.

•Μπορείτε πριν το σερβίρετε να το περιχύσετε με λίγη κρέμα γάλακτος (ώστε, hero, να έχει 3000 θερμίδες το κομμάτι:>).



New York Cheesscake


Υλικά :
•4 αβγά

•1 πακέτο μπισκότα digestive

•2 κουταλιές λιωμένο βούτυρο

•2 πακέτα τυρί Φιλαδέλφεια των 300γρ (σε θερμοκρασία δωματίου)

•3 κουταλιές σούπας αλεύρι

•1 φλιτζάνι ζάχαρη

•¼ φλιτζάνι κρέμα γάλακτος

•1-2 βανίλιες

•¼ κουταλάκι αλάτι

•ξύσμα λεμονιού ή πορτοκαλιού (προαιρετικά)

Εκτέλεση:
•Τρίβουμε τα μπισκότα στο μπλέντερ και τα ανακατεύουμε με το βούτυρο.

•Στρώνουμε μια φόρμα (με σούστα ή και κανονική φόρμα κέικ) με το μίγμα μπισκότων βουτύρου.

•Χτυπάμε το τυρί με τη ζάχαρη να αφρατέψουν. Ρίχνουμε το αλεύρι, το αλάτι, τις βανίλιες και το ξύσμα.

•Ρίχνουμε τα αβγά ολόκληρα ένα ένα μέχρι να απορροφηθεί το προηγούμενο.
•Στο τέλος προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος.

•Προσοχή στο ψήσιμο: Ψήνουμε στη μεσαία σχάρα στους 250ο C για 10 λεπτά και μετά στους 100ο C για μία περίπου ώρα.

•Σβήνουμε το φούρνο και το αφήνουμε μέσα για μία ώρα.
•Το αφήνουμε να κρυώσει καλά. Όταν κρυώσει το cheesecake το βάζουμε στο ψυγείο και το αφήνουμε να κρυώσει για 6-12 ώρες.

•Εναλλακτικά μπορούμε να το καλύψουμε με κομπόστα βύσσινο ή κομπόστα φράουλα, δένοντας μόνο το σιρόπι τους με 2 κουταλιές κορν φλάουερ.

•Όταν κρυώσει το cheesecake ρίχνουμε από πάνω την κομπόστα και το βάζουμε στο ψυγείο για 12 ώρες.

Για cheesecake σοκολάτας προσθέτουμε μετά την κρέμα γάλακτος 1 σοκολάτα κουβερτούρα λιωμένη σε μπεν μαρί.

Καλή Επιτυχία και συγνώμη που σας έκανα να τρέξετε στο ψυγείο για σοκολάτα....


Γιατί το ξέρω πως το κάνατε .....

Monday.. Monday !!

26.9.10

ΗΘΙΚΗ ΣΤΟ...ΒΡΑΚΙ ΜΑΣ...

Απο την αναρτηση με τις μουσουλμανες στην παραλια...Που τις λυπηθηκε η ψυχη μου...
Πηρε αφορμη η αναρτηση αυτη...
Μου φαινεται αληθεια φρικτο...Να πειθεις τον ιδιο σου τον εαυτο..Οτι ο Θεος σου, εκανε
λαθος, οταν σε εφτιαξε...Οτι ηταν σφαλμα του, η ομορφια, τα ωραια μαλλια, το σωμα, τα ποδια
σου, τα χερια...Οτι επρεπε να εισαι δυσμορφη και κακοφτιαγμενη...Καλλιτερα δε και αλλοιθωρη...Ακομα και μονη σου, να κοιτας το σωμα σου στον καθρεφτη...Ειναι αμαρτημα...
Και ο μονος σου σκοπος και ρολος που εχεις σ αυτη τη ζωη...Ειναι να κανεις παιδια...Σαν μια
κινουμενη μηχανη...Σαν ενα αναγκαιο κακο...Σαν μια πληγη για την ανθρωποτητα...
Δεν ειναι ομως, δυστυχως, μονο οι μουσουλμανοι, που θεωρουν τη γυναικα "μιασμα"...
Και οι Χρηστιανοι...Δεν πανε πισω...Δειτε τις.."στολες" των καλογριων...Των συζυγων του
Χριστου...[πολυγαμος ο Χριστος..]
Δειτε και τον αγωνα που εκαναν οι Εβραιες...Για να τους επιτραπει η...μορφωση...
Ολα ξεκινουν, κατα τη γνωμη μου, απο την...Ιδιοκτησια των ανθρωπων...Απο την ανοητη
επιθυμια για την "αποκλειστικη" διαχειρηση του υποκειμενου...Με την σκεπη του
πειθαναγκασμου, και του ψυχολογικου εκβιασμου...
Απο κει ξεκιναει η ηθικη που καλυπτει το χωρο του...Βρακιου...
Που εφτασε μεχρι και τον...ακρωτηριασμο της κλειτωριδας...
Για να μην αισθανονται...Και αμαρτανουν...Και ας ζησουν μια ζωη αναπηρες...
Εσεις στερημενοι, ηλιθιοι βασιλεις της ηθικης...
Που τοποθετειτε το Θεο αναμεσα στα ποδια των γυναικων και των θυγατερων σας...
Που βριζετε την ιδια σας τη μανα...Ως πουτ...να..
Παρτε μαχαιρια, ψαλιδια, τσεκουρια, φαλτσετες...
Και ελατε να κοψουμε, απο παντου ολα τα ανθη...
Για να βασιλεψει επιτελους η αρρωστη ηθικη σας...
Και να διορθωθει μια για παντα το λαθος του Θεου σας...

μουσουλμανες στην παραλια!!!!τι τραβουν κι αυτες!!!!!!




25.9.10




Ένας Έλληνας μπαίνει σε μια τράπεζα της Νέας Υόρκης και ζητάει πληροφορίες για ένα δάνειο.

Λέει στον υπάλληλο των δανείων ότι θέλει να ταξιδέψει στην Ελλάδα λόγω των εορτών των Χριστουγέννων για 2 εβδομάδες και χρειάζεται να
πάρει οπωσδήποτε ένα δάνειο των 5000$...
Ο υπάλληλος του εξηγεί ότι η τράπεζα θα χρειασθεί ένα είδος εξασφάλισης για να του χορηγήσει το δάνειο,
έτσι ο Έλληνας βγάζει από την τσέπη του και αφήνει πάνω στο
γραφείο τα κλειδιά από μια ολοκαίνουρια Ferrari, που είναι
παρκαρισμένη στην είσοδο της τράπεζας.

Αφού πραγματοποιείται ο έλεγχος από την τράπεζα ότι το αυτοκίνητο
είναι όντως στο όνομα του, μέσα σε 20 λεπτά εγκρίνεται το δάνειο,
ο Έλληνας παίρνει τα χρήματα και φεύγει.

Μόλις φεύγει, ο διευθυντής της τράπεζας και οι υπάλληλοι του ξεκαρδίζονται στα γέλια που ο Έλληνας έβαλε υποθήκη μια Ferrari των $200..000 για να πάρει δάνειο $5.000! Ένας υπάλληλος παίρνει το αυτοκίνητο και το αφήνει στο υπόγειο γκαράζ της τράπεζας.

Δυο εβδομάδες αργότερα ο Έλληνας επιστρέφει πληρώνει $5.000 και τον τόκο που ανέρχεται στα $15.41.

Ο υπάλληλος του λέει :

Κύριε είμαστε ευτυχείς που συνεργαστήκατε με την τράπεζα μας, όλα έγιναν σωστά μόνο που έχουμε μια απορία. Όσο εσείς λείπατε, ελέγξαμε στον υπολογιστή και βρήκαμε ότι είσαστε δισεκατομμυριούχος!

Το περίεργο είναι ποιος ήταν ο λόγος που πήρατε το δάνειο!

Και ο Έλληνας απαντά:

Πες μου ένα άλλο σημείο στη Νέα Υόρκη που θα μπορούσε να αφήσει κανείς μια Ferrari με ασφάλεια για δυο εβδομάδες πληρώνοντας για παρκινγκ μόνο $15.41!!!

Κόκκαλο ο υπάλληλος.

ΔΕΝ ΘΑ ΗΤΑΝ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΙ ΑΥΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ."

Μυστικά για όνειρα γλυκά...



Είστε σίγουροι ότι κοιμάστε αρκετά;
Αν όχι, δεν είστε οι μόνοι. Οι ειδικοί έχουν καταλήξει ότι οι περισσότεροι από εμάς δεν κοιμόμαστε αρκετές ώρες, με αποτέλεσμα να νιώθουμε πάντα κουρασμένοι και καταβεβλημένοι. Ο τρελός ρυθμός της σύγχρονης ζωής φαίνεται ότι διαταράσσει τον φυσιολογικό ρυθμό του ύπνου, και τα αποτελέσματα δεν είναι απλώς ενοχλητικά, αλλά μπορούν να γίνουν και επικίνδυνα. Η κούραση προκαλεί έλλειψη προσοχής, δημιουργεί προβλήματα στη συγκέντρωση, κάτι ιδιαίτερα σημαντικό για την προσοχή μας στη δουλειά και στα μαθήματα...

Διαβάστε τους παρακάτω κανόνες που σύλλεξα για εσάς και εφαρμόστε τους για να κοιμάστε πάντα «σαν πουλάκι».



Χαλαρώστε πριν πέσετε για ύπνο. Μήπως πριν ξαπλώνεστε είσαι σε υπερδιέγερση? Ακολουθήστε μία μικρή ιεροτελεστία κάθε βράδυ την ώρα του ύπνου. Ετοιμάστε ένα ζεστό ρόφημα, χαμομήλι, ένα γάλα με λίγο μοσχοκάρυδο ή μέλι, ένα τσάι του βουνού. Είναι δοκιμασμένες και αποτελεσματικές συνταγές. Δοκιμάστε ένα χαλαρωτικό μπάνιο, ρίχνοντας στο νερό μερικές σταγόνες αιθέριο έλαιο λεβάντας, χαμομήλι ή νερόλι.




Το περιβάλλον στο υπνοδωμάτιο έχει ζωτική σημασία. Φρόντισε το στρώμα σου να μην είναι υπερβολικά μαλακό ή σκληρό, το δωμάτιο να είναι
ήσυχο και δροσερό, και να αερίζεται καλά.




Το υπνοδωμάτιο πρέπει να είναι
σκοτεινό για να ευνοείτε η παραγωγή
μελατονίνης, η οποία φέρνει νύστα. Ακόμα και μία αχτίδα φωτός μπορεί να διαταράξει αυτήν την λειτουργία. Κλείστε λοιπόν τα παντζούρια και σβήστε κάποιο τυχόν λαμπάκι που είναι αναμμένο στο δωμάτιο σας. Για τα κορίτσια θα πρότεινα μία μάσκα ύπνου. Τολμήστε το..!!!




Η καλύτερη ώρα για ύπνο είναι γύρω 10 το βράδυ. Γενικα όσο περισσότερο κοιμηθείς πριν τα μεσάνυχτα, τόσο καλύτερα θα νιώσεις το πρωί!



Μην εργάζεστε στο υπνοδωμάτιο και αποφύγετε τις έντονες συζητήσεις στο κρεβάτι. Αφήστε τα προβλήματα για την επόμενη μέρα.




Το βράδυ φορέστε νυχτικό ή πιτζάμες από φυσικά υλικά, κατά προτίμηση βαμβακερά!






Φροντίστε να τρώτε συχνά μικρά γεύματα στη διάρκεια της μέρας, ώστε να παραμένει το σάκχαρο στο αίμα. Αν πεινάτε την ώρα που πάτε για ύπνο θα δυσκολευτείτε να κοιμηθείτε και ίσως ξυπνήσετε κατά την διάρκεια της νύχτας.



ΟΝΕΙΡΑ ΓΛΥΚΑ !!!!

24.9.10

Η φασολάδα κάνει στο γιουβαρλάκι παρέα για να κλάψουν το χαμό του κοτόπουλου...






          Εντάξει πελάτες μου,


                      ήρθε η ώρα να αυτοεξευτελιστώ.... 


Με έπιασε η κρίση μου και λέω να μην την αφήσω να πάει χαμένη....


            Λοιπόν .... όταν παντρεύτηκα, μικρό κοριτσάκι , το μόνο που δεν ήξερα να κάνω από τα οικοκυρικά, ήταν το μαγείρεμα....


Ναιιι, ναι , βασικό...δε λέω ...καλός και ο έρωτας αλλά δεν τρώγεται ο άτιμος!!!
Βέβαια , μια μακαρονάδα , ένα αυγό, ένα κοτόπουλο στο φούρνο το ήξερα! Άλλα πόσο να το φας το κοτόπουλο πια;;;;;;;
Αν το έτρωγες και πολύ, θα έψαχνες τα βρεις τα σουτιέν σου! θα τα φορούσε ο καλός σου και δεν είναι αυτό που με ενοχλεί, αλλά να πως να το πω, το αραχνοΰφαντο με την τρίχα, δεν πάει! Πάει;;;;
Ε! εμένα με χαλάει!


Έτσι ρωτάω τον καλό και μοσχαναθρεμμένο μου:
    "Τι να μαγειρέψω αύριο;"
    "Παστίτσιο!" μου λέει.
Τι λέει;; σκέφτομαι. Αλλά δεν το βάζω κάτω και λέω αυτός θα κάνει πίσω και παίρνω ύφος και ματαλέω:
     "Οκ καλό μου! Αλλά άμα γίνει χάλια θα το φας, δε θα πεταχτεί!" σταυρώνω τα δάχτυλα πίσω από την πλάτη και αρχίζω τις προσευχές.
Αλλά:


   "Φτιάξτο εσύ και τι σε νοιάζει! Θα το φάω!" λέει εκείνος, με μια ταραχή θα το πω και αναμετρώντας με , με τα μάτια! 
   "Ό, τι πεις! Ό,τι θέλει ο πασάς μου!" λέω, χαμογελώ με νόημα και τον βλέπω να ξεροκαταπίνει!


         Καταλαβαίνεται, πως ένιωσα! Όμως το πείσμα - πείσμα, το τηλέφωνο ανά χείρας και η μαμά σεφ, τηλεφωνική οδηγός.
Περιέργως πως, το φαγητό μπήκε στο φούρνο, ψήθηκε και φαγώθηκε εν ριπή οφθαλμού, μαζί με τα απαραίτητα αυτού, επιφωνήματα, τύπου....σπλατς σπλατς, γιαμ , μμμμ γιαμ, σπλατς.


     "Ρε είσαι σίγουρη πως δεν το έχεις ξανακάνει;" ο καλός μου.
     "Ποτέ, γιαμ γιαμ!" εγω μπουκωμένη και έκπληκτη.
     "Ρε μήπως ήρθε από δω η μάνα σου;"
     "Με προσβάλεις!!!! Τι είναι αυτά που λες;;;;"


Αυτό ήταν, κάθε μέρα είχαμε και νέα παραγγελιά! Όλα καλά, εκτός από το λογαριασμό του ΟΤΕ, που φανέρωνε τον τσελεμεντέ μου!


       "Να σου πάρω, ένα τσελεμεντέ;"
       "Τι λες;;; Εμείς μαγειρεύουμε διαφορετικά! Η μαμά είναι μια χαρά! Κοίτα τα γράφω κιόλας να μην τα ξεχνάω!" 


(Αυτό το συνταγολόγιο είναι πάντα στην κουζίνα μου, τόσο αναλυτικά γραμμένο που μέχρι και ο γιος μου μαγειρεύει από κει τα απλά!)


     Έρχεται η ώρα που θα φτιάξω πατάτες με κοτόπουλο στο φούρνο... εύκολο!!!!!


    Όμως .... εμείς , στο πατρικό μου εννοώ, πηγαίναμε στο χασάπη , οκτακόσια χρόνια μας σέρβιρε και ο άνθρωπος ήξερε τα χούγια μας.
Δεν κάναμε διευκρινήσεις, κόψε τόσο κομματάκι, βγάλε από δω , βάλε! Του έλεγα θέλω ένα κοτόπουλο, και κείνος έκανε τα μαγικά του και ήταν έτοιμο για φούρνο!

       Εγώ όμως έμενα μακριά, οπότε και άγνωστος ο χασάπης στη γειτονιά μου.


Πάω λοιπόν η κερία , συνάμενη, κουνάμενη.... λέω ένα κοτόπουλο, μου πιάνει ένα, το τυλίγει, το πληρώνω και φεύγω!
Ούτε καν κοίταξα να δω τι  έχει κάνει. Από συνήθειο χάζευα γύρω γύρω. Έτσι πήρα τη σακούλα και πάμε σπίτι για μαγείρεμα.....


     Καθαρίζω πλένω τις πατάτες, τις βάζω στο μπολ με νερό και πάω να ασχοληθώ με το κοτόπουλο.
   Ανοίγω το χαρτί και τι να δω;;;;;;;;;;;;;;;


Ένα τέρας χωρίς κεφάλι να με κοιτάζει! Παναγία μου! δεν το έχει κάνει μερίδες! Τώρα;;;;
ΣΟΣ ...να πάρω τη μαμά!!!!


Ντριν....ντρινννν!!


Σήκωσέ το!!!!!!!!!!!!!!!!!!


"Μάλιστα;" λέει η ευγενική φωνή της μανούλας μου!
"Μαμάααααααααα!!!! έχω ένα τέρας στη κουζίνα μου!!!!!!!!!"
"Κατσαρίδα;;; Ποντίκιιιιιιιιι;;;" λέει η μανούλα.
"'Οχιιιιιιι!! κοτόπουλο!!!"
"Ζωντανό;;;;;;; Που το βρήκες παιδί μου;;"
"Ψόφιο!!!!!"
"Με τα πούπουλα;; Δεν είναι τίποτα, ποιός στο έφερε;;;"
"Όχι χωρίς τα πούπουλα , το αγόρασα!"
"Και που είναι το τέρας;;; Πρώτη φορά βλέπεις κότα βρε σε καλό σου; Άντε με κοψοχόλιασες!"
"Είναι ολόκληρο, δεν μου το έκοψε!!! Δεν είπα σε μερίδες και δεν με ρώτησε και αυτός ο άντε να μη πω!!! Τι θα κάνω μανούλα μου;;; Τι;;;"
"Ε! Καλά , θα το κόψεις..." και αρχίσει την ανατομία του κοτόπουλου.


      Εγώ το είχα μπροστά μου, το τηλέφωνο στο αυτί, να του ανοίγω πόδια να βάζω το μαχαίρι και να κάνω πρόβες αλλά να μην το κόβω ώσπου....


    "Σε κλείνω, πρέπει να φύγω! Άντε κατάλαβες , ε;; Και τα σκληρά με το μπαλταδάκι!"
    "Κλάψ! καλά!" λέω εγώ και σκέφτομαι, άτιμη ιατρική.


Ξεκινάω..... να κόβω και να μοιρολογώ...


"Καϋμένο κοτοπουλάκι! Που να είναι η μάνα σου τώρα;;" και δώστου να κόβω...


   Και ήρθε η ώρα του μπαλτά! 
Στόχος ουδέν! Αλλού σημάδευα , αλλού πήγαινε! να τραβάω και το ελεύθερο χέρι .... ε! ήταν μπανάλ να φάμε και τα δάκτυλά μου... 
Και δωστου και ξανά.... να κατεβαίνει ο μπαλτάς και γω να κλαίω....


"Τι δολοφόνα είμαι;;;;;;;" να σκέφτομαι....


Να έχω κάνει ένα κοτόπουλο νιανιά, τα μάτια μου τούμπανο από το κλάμα, η ώρα να έχει περάσει και γω εκεί.
    Ξάφνου ακούω τα κλειδιά στην πόρτα και τον καλό μου:


   "Ήρθα! Είσαι εδώ;" 
   "Στην κουζίνα....κλαψ...λιγγμ...σνιφ..."


Έρχεται...βλέπει τα χάλια γενικότερα. Εμένα κλαμένη , το κοτόπουλο χάλια, παντού χαρτομάντιλα πεταμένα, το ταψί άδειο.... και φαγητό πουθενά!


    "Τι κλαις;;;;;; Πέθανε κάποιος;;;" με ρωτάει θορυβημένος.
    "Το κοτόπουλο!" του λέω.
    "Ορίστε; Ήταν ζωντανό;"
    "Όχι ψόφιο!"
    "Και τότε πως πέθανε;"
    "Το δολοφόνησα καθώς προσπαθούσα να το τεμαχίσω και δεν μπορούσα...μπουχου μπουχου...." λέω μέσα στα αναφιλητά μου.
    "Δηλαδή για να καταλάβω, το κλάμμα είναι γιατί ήθελες να το κόψεις μερίδες και δεν μπορούσες;;;"
    "Ναι...... σνιφ σνιφ....νοιώθω απαίσια!!!"
    "Και γιατί δεν το έβαζες να ψηθεί ολόκληρο;;;;;"
    "Ε;;;;;;"
    "Λέω θα το κόβαμε ψημένο...."
    "Εχμμμμμμμ....... αυτό δεν μου το είπε η μαμά μου.....μπουχουχουχου...."




(συνεχίζεται....)
      

23.9.10

Έλληνες οδηγοί ...

Έχω ενα θεμα με τους Έλληνες οδηγούς λεωφορείων...
Και αυτοί μαζί μου..

Πάντα όταν βιάζομαι για το φροντιστηριο η Ελληνιδα τελειόφοιτη, τότε ο κυρ οδηγός θα διαβάσει την εφημεριδούλα του, θα στειλει μηνυμα, θα πάρει τηλέφωνο τα παιδιά, θα πάρει τηλέφωνο τη γυναίκα και θα παρει τηλέφωνο και τη γκόμενα στο καπάκι...

Τότε θα θυμηθεί να πιει το νεράκι του, να ρουφήξει μια γερη γουλιά από τον καφέ του, να καπνίσει το 62781234849100954190 τσιγάρο της μέρας και να φάει το .... ροδακινάκι του !!

ΗΜΑΡΤΟΝ !!!

Βιάζομαι κύριος τι δεν καταλαβαίνεις ;;;



Πόσες φορές εχω πιαστει στα χερια με μ****ες οδηγούς (δεν μου επιτρεπει η αγωγή μου να πω τη συγκεκριμενη, υβριστικη λεξούλα !)...

Δεν μπορώ να καταλάβω γενικά, γιατί επικρατει αυτη η κοιμισμενη ατμοσφαιρα στους λεωφοριατζήδες (νεα λέξη!!)..

Εμείς εδώ στη Λάρισα όλο κοιμισμενους, βαριεστημενους οδηγούς εχουμε...
Καμια σχεση με Αθήνα και Θεσσαλονικη... Δεν το συζητώ....


Εσείς τι μου κάνετε πάλι;;;

Πως είστε ;;;

Έβαλα καφέ...

Είναι κανείς εδώ ή μονη μου μιλάω.... ;;;;;;;;;;;;

Εξωτικοί έρωτες...Νο1

ή αλλιώς , πως γλυτώσαμε τα χειρότερα!!!



Μετά την "μεγάλη" επιτυχία που σημειώσαμε εις το εσωτερικό ,αφήνοντας άφωνο τον ντόπιο γυναικείο πληθυσμό,
με τη χρήση σημειωμάτων και άλλων λοιπόν σατανικών τεχνασμάτων, είχε έρθει η ώρα να εντυπωσιάσουμε και εις το εξωτερικό!!!

Η μεγάλη λοιπόν ευκαιρία μου δόθηκε , όταν έπιασα δουλειά στα καράβια...

Θα αφήσω στην άκρη άλλες "μεγάλες" επιτυχίες που προηγήθησαν ,και θα σας μιλήσω για εκείνη τη "μεγάλη" που επιτεύχθηκε εις το Ρίο ντε Τζανέιρο!!!

Για την Βραζιλία λοιπόν, άκουσα πρώτη φορά , όταν ως πρωτόμπαρκος πήρα  το καράβι στη Ραβένα της Ιταλίας.
Έρχονταν από ένα μακρύ ταξίδι σε διάφορα λιμάνια της Βραζιλίας και μου είχε κάνει εντύπωση που όλοι μίλαγαν για αυτή!
Μεγαλύτερη εντύπωση όμως μου έκανε το γεγονός πως από τα 35 άτομα πλήρωμα , τα 22 είχαν έρθει με βλεννόρροια ,τα 3 με σύφιλη και τα 4 με κονδυλώματα!
Βέβαια τώρα που το σκέπτομαι ,θα έπρεπε να μου κάνει μεγαλύτερη εντύπωση ,το γεγονός πως δεν είχαν κολλήσει κάτι και οι άλλοι 6!!!

Την δεύτερη και ουσιαστικότερη εμπειρία μου μαζί της την είχα 6 χρόνια περ.μετά, όταν βρεθήκαμε στη ράδα του Ρίο να περιμένουμε να πάρουμε προμήθειες σε καύσιμα και τρόφιμα.
Ονομασίες λιμανιών όπως , Ρίο-Νατάλ-Σάντος-Σάο Πάουλο κλπ, δημιουργούσαν ερωτικά ρίγη στους ναυτικούς ,έτσι λοιπόν μια προδιάθεση για ένα ερωτικό ντελίριο την είχα το ομολογώ!!

Φτάσαμε λοιπόν σε αυτή την υπέροχη χώρα (για την οποία ο Χίτλερ , όταν του κήρυξαν τον πόλεμο , είχε πει το ανεπανάληπτο:Μας κήρυξαν το πόλεμο 50 εκατ.συφιλιδικοί!!) όταν ήταν σε εξέλιξη το παγκόσμιο κύπελλο του 1986.(τότε που αποκλείστηκε με 4-3 στα πέναλτι από τη Γαλλία στα προημιτελικά)

Στην αρχή δεν υπήρχε σκέψη για έξοδο ,δεδομένου πως θα μέναμε μόνο λίγες ώρες.Μετά όμως έπεσε σήμα πως το απόγευμα θα μπει λάντζα ,και δημιουργήθηκε ένας μικρός πανικός!
Κι εκεί που έβλεπες ναυτικούς μουτρωμένους και κατσούφηδες, ξαφνικά άκουγες τραγούδια και γέλια!Τελικά δεν θέλει πολλά ο άνθρωπος για να είναι ευτυχισμένος....

Βγήκαμε νωρίς το απόγευμα και ο ήλιος ήδη είχε πέσει ,γιατί νυχτώνει νωρίς εκεί.
Από την πρώτη στιγμή που βγήκαμε από το λιμάνι ,μου έκανε εντύπωση μια γυναίκα που μας ακολουθούσε σε κοντινή απόσταση!
Κάθε τόσο που γυρνούσα το κεφάλι ,μου χαμογέλαγε και με δάγκωνε με τα μάτια της ,σε τέτοιο βαθμό που με έκανε να αναρωτηθώ αν υπήρχαν ακόμα ανθρωποφάγοι σε κείνη τη χώρα.....
Βλέποντας πως συνέχιζε να μας ακολουθεί ,το είπα και στους άλλους που σαν εμπειρότεροι στα...Βραζιλιανικά  ,απεφάνθησαν πως κάποιον από μας έχει βάλει στο μάτι και θα υποφέρει ο άμοιρος!
Η διαδρομή που κάναμε με τα πόδια ,με καθοδηγητές εκείνους που ήξεραν το μέρος, ήταν αρκετή και περιελάμβανε επίσκεψη σε όλα τα ιστορικά μνημεία της πόλης.Δηλαδή τα μπαρ!!!!!
Το περίεργο ήταν πως μαζί με εμάς έμπαινε κι έβγαινε και η εν λόγω κυρία....
Τελικά καταλήξαμε σε ένα συγκεκριμένο "ιστορικό μνημείο" όπου θα περνάγαμε τη νύχτα.

Δεν πρόλαβα να κάτσω ,και αμέσως ,χωρίς εγώ να κοιτάξω ή να πω κάτι ,ήρθε και κάθισε δίπλα μου η κυρία με τα μάτια δαγκάνες!!!
Θα με κεράσεις ένα ποτό; μου λέει..
Μπααααα , κάνω εγώ ,μήπως και την αποφύγω!
Καλά θα πάρω εγώ ,μου απαντάει ,και με αναγκάζει να γυρίσω να κοιτάξω με απελπισία  τους συναδέλφους μου που είχαν ήδη αρχίσει να κουνάνε το κεφάλι τους ..

Συνεχίζεται



22.9.10

Λύσε το πρόβλημα

Εχεις πρόβλημα και δεν ξέρεις από που να αρχίσεις;
Νομίζεις ότι είναι δύσκολη η διαδικασία;
Μην παιδεύεσαι. Ήρθες στο σωστό μέρος. Εμείς έχουμε λύσει το πρόβλημα πριν καν το σκεφτείς εσύ.
Ιδού το απλό:

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΓΚΡΙΚΛΙΣ

Το καφεδακι αυτο...Ειναι αποκλειστικα αφιερωμενο στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ...Που ειναι υποψηφια, τελειοφοιτος...Ακου και μερικες κουβεντες που ειπα και στις κορες μου...
--Πρωτα ειναι η Ελευθερια...Μετα ολοι οι αλλοι...
--Μην σπουδαζεις κατι για να κονομησεις και ετσι να κανεις οτι γουσταρεις...
Σπουδασε κατι που γουσταρεις...Κι ετσι δεν θα σε νοιαζει αν κονομησεις...
--Να μαθαινεις παντα σε τι σου χρειαζεται αυτο που μαθαινεις..Ετσι δεν θα το ξεχασεις ποτε...
Λοιπον ΔΕΝ γραφουμε γκρικλις...Για πολλους λογους...Διαβασε το ποιμα αυτο...

Αν πανω στον τοιχο , του τειχους στο καστρο..
Τυχει και πεσει αστραπη και βροντη..
Ο αερας, αν σκορπισει ολογυρα φυλλα...
Και τα δυο φυλα, γυναικες και αντρες, τρομαζουν πολυ...
Γραψε αυτο το ποιμα, σε γκρικλις, και διαβασε το γρηρορα ...10 μερες αργοτερα...
Γι αυτο δεν γραφουμε γκρικλις...
Απο το ΔΑΣΚΑΛΟ μου Βασιλη Σφυροερα [Καθ εδρας νεωτερας Ιστοριας Αθηνας]
Σε μενα τον ταπεινοτατο μαθητακο του...Και απο μενα...Σε Σενα...
Την καλυτερη υποψηφια...

21.9.10

Το ημερολόγιο της Ζαχαρούλας.


Εχτές είχαμε κόσμο στο σπίτι για να φαρμακώσουν όπως είπε η γιαγιά γιατί ήταν το σόι της μαμάς. Οι φωνές του μπαμπά με ξύπνησαν για να διαβάσω όπως μας είπε. Η αδερφή μου έστελνε μηνύματα στον γκόμενο και ο μπαμπάς βούτηξε το κινητό και το πέταξε και εκείνη άρχισε να τσιρίζει.
Στην κουζίνα μυρίζανε τα φαγητά και σφύριζαν οι κατσαρόλες και τα τηγάνια.
Η μαμά ξεσκόνιζε μόνο γιατί είχε κάνει γαλλικό όπως έλεγε και οι ατμοί θα χάλαγαν το μαλλί που θα βρομούσε τηγανίλα. Η γιαγιά έβριζε την τύχη της που μια Κυριακή της έμενε και ησυχία δεν έβρισκε.
Το μεσημέρι ήρθαν οι συγγενείς και έπρεπε να τους φιλήσω όλους ακόμα και την θεία Αμαλία που με τσιμπάει το μουστάκι της. Κάτσαμε να φάμε και όλοι λέγανε στην γιαγιά τι νόστιμα που μαγειρεύει αλλά τις άλλες μέρες μας δώνει αηδίες μπλιαχ.
Τρώγανε γρήγορα και μιλούσαν με μπουκωμένο στόμα για τα χάλια που περνάμε και την φτώχεια που μας περιμένει, δεν κατάλαβα όμως που.
Όταν ξεκουμπίστηκαν όπως είπε η γιαγιά και είχανε φάει τον αγλέορα, πάλι η γιαγιά το είπε αυτό κρυφά στον μπαμπά καθήσαμε να δούμε μια ταινία όμως η μαμά με τράβηξε από τα μαλλιά να πάω να διαβάσω. Όμως ευτυχώς ακούστηκε η φωνή της γιαγιάς από το δωμάτιο της και τρέξαμε και την βρήκαμε με το πιεσόμετρο στο χέρι.
Ο μπαμπάς ετοιμάστηκε να την πάει στο νοσοκομείο και η μαμά έλεγε τι το ήθελε το στιφάδο γριά γυναίκα; Μπουζούριασε και γλυκά και της Παναγιάς τα μάτια και αυτό το τελευταίο με τρομάζει και άρχισα πάλι να χοροπηδάω στον καναπέ.
Σήμερα δεν πήγα σχολείο και ευχαριστώ τον καλό θεούλη που αρρώστησε η γιαγιά.
Όταν τους το είπα, η μαμά σταυροκοπήθηκε και ξαναείπε στον μπαμπά πως τα έχει παίξει μαζί μου αλλά δεν παίζουμε ποτέ τίποτα να σας κάνω σταυρό.

20.9.10

Φαγητό 500 χιλ θερμίδων!!!



Πελάτες μου (και λοιποί μέτοχοι),

          Με ψάχνατε μωρέ;;; Να ' μαι !!!!
Χαζή είμαι να φύγω από δω;;; 
Λοιπόν σας υποσχέθηκα νέες περιπέτειες και να ' μαι!


Λοιπόν, λοιπόν...οι παλαιότεροι γνωρίζουν πως έχω έναν αδερφό, πασά να το πω, θα το πω! Οι νεότεροι ας διαβάζουν και τίποτα προς τα πίσω!!! Μην τεμπελιάζετε!
    Μετά τα καμώματα, της μαμάς και αφού κατάφερε να τον αποκαταστήσει με την επιθυμητή νύφη, ένιψε τας χείρας της και την άφησε να τον κάνει άνθρωπο!
Α!!!! σε αυτό της βγάζω το καπέλο!
    Άφησε τη νύφη να στρώσει το μοσχαναθρεμμένο και κιχ δεν είπε!
Τέλος πάντων! Μετά από δυο χρόνια έγγαμου βίου, ήρθε η επέτειος!
Η νύφη δούλευε εκείνη την ημέρα και ήταν να σκάσει, που δεν μπορούσε να ετοιμάσει ένα δείπνο (με όλα το κομφόρ κατά το ροκφόρ) για τον καλό της! Γιατί α! όλα κιόλα! Στα πίπουλα τον έχει, απλά δεν τον αφήνει να είναι ασυμμάζευτος και να τα θέλει όλα στο χέρι!
     "Μη στεναχωριέσαι αγάπη μου, θα πάμε κάπου έξω!" της λέει ο αδερφούλης μου.
     "Μα δεν ήθελα κάπου έξω.... ήθελα εδώ, με το κρασάκι μας, με την άνεση μας..." του λέει η άλλη η ναζιάρα και τον λιώνει.
Διότι, αμέσως το μυαλό πάει σε κείνο το σετάκι, το πρόστυχο το μαύρο, με τον κώλοκόφτη, που ναι μεν το είδες κατά λάθος στο ντουλάπι, αλλά δεν το είδες φορεμένο! Οπότε σκέφτεσαι :
    "Αυτή ή έχει γκόμενο, ή περιμένει την κατάλληλη στιγμή!"
Και να τη η ριμάδα!Αλλά έλα που δουλεύει ... άρα θα έχει:
1ον να έρθει από τη δουλεια
2ον να κάνει μπάνιο
3ον να φτιάξει μαλλιά
4ον να βαφτεί
5ον να φύγουμε
6ον να πάμε στο μαγαζί, κάνε να μην έχει κίνηση Θεέ μου!
7ον να βρούμε να παρκάρουμε
8ον να παραγγείλουμε
9ον να μας τα φέρουν 
10ον να φαμε
11ον να πληρώσουμε
12ον να πάρουμε το αυτοκίνητο από κει που το αφήσαμε (κάνε να μη μας έχουν κλείσει!)
13ον να γυρίσουμε
14ον να βρούμε να παρκάρουμε...σιγά μη βρούμε!
15ον αν βρούμε κοντά στο σπίτι γλιτώνουμε τον ποδαρόδρομο αν όχι ...ωιμε!
16ον μετά όλα τα παραπάνω, ακόμη και να το φοράει σιγά μη μου κάτσει!

   Οπότε και μετά από πολύωρη συνομιλία με τον εαυτό του με παίρνει τηλέφωνο....
      "Έλα κοριτσάρα μου! Κοκόνα μου... κολόνα του σπιτιού μου!" μου λέει.
      "Ωχ! ποιός;; Δεν έχουμε, δώσαμε δώσαμε!" του λέω εγώ.
      "Έλα κόψε τις μ@λ@κίες καμιά φορά! Καίγεται ο κώλος μου! Έτσι κι έτσι! Τι να κάνω;;; Θα βοηθήσεις;" μου λέει.
      "Μωρέ άλλο σου καίγεται και δεν το λες... αλλά άντε να βοηθήσω! Τι θες;;;"
      "Δεν έρχεσαι από δω να μαγειρέψεις;;;"
      "Τι λες ρε βλήμα;; Για να πηδήξεις εσύ, να γ@μηθώ εγώ;;;; Στο δικό μου το σπίτι ποιός θα μαγειρέψει; Να σου πω μάλιστα! Ένα εύκολο πετάς στο φούρνο ... και ούτε γάτα, ούτε ζημιά! Εξάλλου πιο πολύ θα την ευχαριστήσει η προσπάθεια σου!"
     "Άειιι να χαθείς πια! Δεν έχω άλλη επιλογή, λέγε!"
     "Θα πας στο χασάπη και θα πάρεις ρολό κοτόπουλο, με πατάτες στο φούρνο , μια χαρά! Και εύκολο και γρήγορο!Θα κάνεις αυτό και κείνο και το άλλο!!! Και ένα ποτήρι λάδι και στο φούρνο! Μόνο θα το παρακολουθείς να μην καεί! Και μόλις δεις τις πατάτες έτοιμες, δοκίμασε μία! Αν είναι ψημένες σβήστο! Εντάξει;;;; Και πάρε με για ότι θες!"
     "Ναι ναι ....κλικ!"

         Την άλλη μέρα, με έχει φάει η περιέργεια! Τι έχει γίνει! Δε με πήρε και ένα τηλέφωνο να δω! Πέτυχε ή έτυχε! Οπότε, τι να κάνω; Ρίχνω τα μούτρα μου και τον παίρνω εγώ!
     "Έλα ρε σεφ της διαστροφής! Τι έγινε εχθές;; Φάγατε, φάγατε;;"
     "Ένα θα σου πω! Και τέτοιο φαΐ δεν έχετε ματαξαναφάει!"
     "Καλά αυτό είναι σίγουρο! Για λέ για λέ, λέμε!!!"
     "Μιλάμε γλείψαμε τα ταψιά!"
     "Ρε μπας και μπερδεύεσαι στο τι έγλειψες;;;"
     "Πάρτην και ρώτα την!!!! Αλλά πολύ λάδι μάνα μου! Άμα είναι έτσι το μαγείρεμα, εμείς θέλουμε όλη τη σοδειά για τον χρόνο!"
      "Τι πολύ ρε;; Εγώ σου είπα, ΕΝΑ ποτήρι! Τι έκανες;"
      "Μου είπες να το κοιτάω, το κοίταζα και έβλεπα πως το ρουφούσε το λάδι, και πρόσθετα! Ρουφούσε , πρόσθετα.... μη σου πω σχεδόν το λίτρο το έφτασα!"
      "Τι λες ρεεεεεεε;;;;;;; Νερό βάζουμε!!! Νερόοοοοοο!!!!! 
        Τηγανητές πατάτες φούρνου, δεν έχω ξαναφάει! Κοίτα μη πεις τίποτα στη γυναίκα σου, για θα κάνεις να πηδήξεις κάνα μήνα! Θα τρέχει στα γυμναστήρια, να χάσει ότι της έβαλες! Και δεν εννοώ αυτό που της έβαλες μετά!!!!!!"
       "Λες ε;;;Καλά ... Νερό θα της λέω! Γιατί φαγώθηκε να της πω τη συνταγή!!!" 


Μέχρι σήμερα.... οχτώ χρόνια μετά, εκείνη τον παρακαλάει να της ξαναμαγειρέψει.....