3.10.10

Κατοικίδια & παιδιά


Σας ζητά το παιδί σας να υιοθετήσετε το γλυκύτατο ημιαιμο που βρίσκεται στη γειτονιά σας και ψάχνετε συνεχώς δικαιολογίες για να το πείσετε ότι δεν πρέπει; Ιδού 10 λόγοι για να αλλάξετε γνώμη και να πείτε επιτέλους το «ναι»!


Φυσικοί δάσκαλοι για όλους τους ανθρώπους, ιδιαιτέρως για τα παιδιά, τα κατοικίδια διδάσκουν την πίστη, τη φιλία, την αγάπη που δεν ζητά ανταλλάγματα και τη συμπόνια, ό,τι ακριβώς χρειάζεται ένα παιδί για να αναπτυχθεί σωστά.
Τα παιδιά που ζουν με σκύλο ή γάτα αναπτύσσονται σφαιρικά. Ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους συνομήλικους τους, διαθέτουν μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση και είναι πολύ πιο κοινωνικά και δημοφιλή.
Ένας τετράποδος φίλος τα κάνει από νωρίς υπεύθυνα άτομα. Τους δίνει ένα καθημερινό μάθημα στοργής και παράλληλα επιβίωσης.
Λιγότερο επιθετικά συγκριτικά με τα υπόλοιπα, τα παιδιά αυτά μαθαίνουν από μόνα τους να μοιράζονται συναισθήματα και υλικά αγαθά. Το επιθυμούν τα ίδια.
Επικοινωνώντας με τα κατοικίδια γίνονται καλοί γνώστες της... γλώσσας του σώματος και είναι σε θέση να αντιλαμβάνονται πολλά περισσότερα από όσα συμβαίνουν γύρω τους.
Δείχνουν συμπόνια και φροντίδα σε όσους βρίσκονται κοντά τους και καταλήγουν με εντελώς φυσιολογικό τρόπο να βοηθούν τους αδύναμους.
Το στρες της καθημερινότητας τα ταλαιπωρεί λιγότερο και το παιχνίδι με τον πιστό τους φίλο τα βοηθά να ξεπεράσουν τις όποιες στεναχώριες. Ενώ η βόλτα μαζί τους τα βοηθάει να ασκούνται
Ανάλογα είναι και τα αποτέλεσμα με παιδιά χωρισμένων οικογενειών. Οπως δείχνουν οι έρευνες οι γλυκύτατοι τετράποδοι τα βοηθούν να ξεπεράσουν γρηγορότερα το διαζύγιο των γονιών τους. Είναι λιγότερο επιθετικά, πεισματάρικα και εγωκεντρικά.
Σημαντΐκή έως θεραπευτική είναι η συμβολή των κατοικίδιων σε διάφορες ασθένειες, περισσότερο ή λιγότερο σοβαρές (σύνδρομο down, αναπηρίες, δυσλεξία, αλλεργίες κ.ά). Μάλιστα, στο εξωτερικό η είσοδος των σκυλιών στα περισσότερα νοσοκομεία επιβάλλεται για τους σκοπούς αυτούς.
Είναι γεγονός ότι το παιδί που μεγαλώνει με ένα ζώο, ιδιαίτερα τα μοναχοπαίδια, δένεται απίστευτα μαζί του. Όταν περάσουν τα χρόνια και το κατοικίδιο ζώο πεθάνει, ο πόνος θα είναι απίστευτος. Ακόμη κι αυτό όμως είναι ένα μάθημα ζωής, μια εξοικείωση με την ιδέα της απώλειας.

ΑΝ ΒΡΗΚΑΤΕ έστω και έναν λόγο από τους παραπάνω σημαντικό, πριν κάνετε το χατίρι του παιδιού σας, σκεφτείτε δυο πράγματα: ότι πρέπει να του μάθετε πώς να φροντίζει το νέο του φίλο και ότι οι δρόμοι είναι γεμάτοι αδέσποτα που ανυπομονούν να αγαπήσουν και να αγαπηθούν.

ΠΗΓΗ: Άρθρο της Αργυρώ Κ. Μωρου στο Εψιλον της Ελευθεροτυπίας
στην στήλη "Φάρμα των Ζώων" .

5 σχόλια:

kakia_p είπε...

Έχω ένα κατοικίδιο και όταν βλέπει παιδάκια δείχνει τόση φροντίδα..

Τρίβεται στα ποδαρακια τους..
τα γλυφει..
τα παιζει τρυφερα...

Διαισθανομαι ότι θελει να κάνω παιδάκι..
μα...
εγω δε νιωθω έτοιμη!...

όμως έχω αδυναμία στο κατοικίδιο και το θελω ευτυχισμενο!!!..

τι να κανω?...

Φιλιαααα.... χωρίς καφεΐνη...

Katerina είπε...

καλημέρα και καλή εβδομάδα!!

έφερα κρουασανάκια με σοκολάτα για την παρέα σήμερα :)

Νερένια είπε...

Ναιιιιιιιιι ....


να πάρετε ....

σκυλάκι ειδικά!

Το καλύτερο!!!!!

Δήμητρα (φυσικένια) είπε...

Εμένα πάλι μου αρέσουν τα γατάκια!!

Τα λατρεύω!!

μαχαιρης είπε...

Nα πω κατι και χωρις παρεξηγηση...
Το κατοικιδιο, ειναι πλασματακι, οποιο ζωακι κι αν ειναι...Δεν ειναι παιχνιδι...Αυτο, πρεπει με τη μια να γινει αντιληπτο και κατανοητο και απο γονεις και απο παιδια...
Δεν εχετε επομενως δικαιωμα να το βασανισετε, να το αφησετε νηστικο, απλυτο [για σκυλο] διψασμενο η μονο του...
Αν εχετε τη διαθεση, να κανετε, ολα οσα τουλαχιστον ειναι απαραιτητα,
να παρετε...Αν θελετε παιχνιδι...
Παρτε ενα παιχνιδι...Οχι ζωακι...