7.9.10

Δε θα στο πω εγώ αλλά ο Μανωλιός.....


 Λοιπόν φιλαράκια μου .... πριν 17- 18 χρόνια πάτησα τη πόδα μου , για πρώτη φορά στην Κρήτη... Από τότε λοιπόν πάω συνεχώς και αν δεν έχετε πάει να πάτε.... γιατί  δεν είναι μόνο τα μέρη μαγικά, δεν είναι μόνο οι άνθρωποι φιλόξενοι, δεν είναι τα φαγητά (θα γυρίσετε 5 κιλά βαρύτεροι ), δεν είναι το ένα δεν είναι το άλλο ... είναι όλα μαζί και το καθένα μονάχο του... Τέλος πάντων το παρακάτω το είχα ξεχάσει ... αλλά μια συζήτηση με τον συνέταιρο και γνωστό κρητικό Ανταίο μου τη θύμισε....
       Λοιπόν είχαμε πάει με τον καλό μου , μια βδομάδα πριν το Πάσχα... θέλαμε να ηρεμήσουμε και να χαλαρώσουμε και δε θέλαμε πολύ κόσμο.... βέβαια τότε μια βδομάδα πριν το πάσχα ήταν σχεδόν όλα κλειστά..... αλλά εμείς , νέοι και τρελοί δεν αλλάξαμε τίποτα από το πρόγραμμά μας.
Έτσι ξεκινούσαμε νωρίς το πρωί και κάναμε τα χιλιόμετρα της αρκούδας με τις μηχανές μας.... Ένα μεσημέρι ... γυρίζαμε από το Βάι .... (διαδρομή καταπληκτική ) και πεθαίναμε της πείνας.... στο Βάι βλέπετε δε μας άρεσε να παλουκωθούμε , να μασαμπουκιάσουμε, το είδαμε πολύ τουριστικό! Ε! λέμε στην επιστροφή για Άι- Νικόλα , μεγάλη η χάρη του, κάπου θα βρούμε. 
Έλα όμως που το στομάχι , έπαιζε την ενάτη του Μπετόβεν για βιολοντσέλο- βιολί και βιόλα ταυτοχρόνως και ταβέρνα πουθενά μέσα στο δάσος!
Ξάφνου, εκεί που πηγαίναμε βλέπουμε στα δεξιά μας πάνω στο βουνό κάτι σαν καφενείο, σαν ταβέρνα,  σαν κάτι τέλος πάντων. Σταματάμε, βγάζουμε κράνη γινόμαστε άνθρωποι, κοιτιόμαστε, λέμε η μισή ντροπή δική μας, η μισή δική τους και ανεβαίνουμε τα δέκα σκαλάκια.
Ανοίγουμε την πόρτα και πραγματικά ήταν ταβερνείο, αλλά πως να το πω, παραδοσιακό. Τρία τραπέζια όλα όλα, στο ένα καθόντουσαν τέσσερις κρητίκαροι  γέροντες, με τα όλα τους. Τις μπότες , τις μουστάκιες, τις μαντίλες!
Μακάρι να είναι ανοιχτά, σκέφτομαι , που για κάτι τέτοια πετάω τη σκούφια μου.
"Είστε ανοιχτά;"ρωτάει ο καλός μου.
"Ακόμα δεν είναι η σεζόν, μα κάτι θα κάμουμε, άντε πάρτε καρεκλες!" λέει ο γέρος και αμέσως εμφανίζεται από μια πόρτα μια γριά , η γυναίκα του μάλλον και μια κοπέλα στην ηλικία μου, με ενα βρέφος στην αγκαλιά!
"Κάτι κεφτεδάκια να πλάσω, κάτι παϊδάκια, καμιά πατάτα, καμιά σαλάτα, ε παιδιά;" μας λέει η γλυκιά γιαγιά και το στόμα μας γέμισε σάλια στη σκέψη. Τα έγχορδα δε, παιάνιζαν...σαν να άκουα να φωνάζουν αέραααααα οι ήρωες του '40.
"Ναι , ναι ! Ότι να΄ναι ! Δεν έχουμε πρόβλημα εμείς!" λέμε σαν χορωδία και τα μουστάκια των γερόντων χαχάνιζαν με την πείνα μας! 
"Πιάσε μια ρακή για τα παιδιά! Από μένα!" λέει ο άλλος γέροντας. 
"Πως θα γυρίσουμε πίσω; Μη πιούμε πολύ!" λέω εγώ .... 
"Καλά καλά .... κάνω εγώ κουμάντο!" λέει ο καλός μου.... και ήταν το έναυσμα να μας πιάσουν τη κουβέντα οι γέροντες. 
"Όρε κοπέλι .... μη και την αφήσεις να σου φορεί τη μπροστομούνα!" κόκαλο εμείς, διότι και πόσες γλώσσες να ξέρεις μάνα μου; Και κορακίστικα δε μου έμοιαζαν αυτά! 
"Τι εννοείται;" λέει το κοπέλι μου και γω χαμογελώ , ξέρετε τώρα εσείς ....
"Ε! λέω τη ποδιά μην την αφήσεις να στη φορέσει η κοπέλα σου!" απαντάει ο γέροντας.
"Ε! όχι βέβαια!" λέει το θιγμένο κοπέλι μου... 
"Ούλες τους ίδιες είναι , εμένα που με βλέπεις η κυρά μου ήθελε να με στρώσει, μα της είπα πάμε στον τοίχο να δούμε ποιός κατουρεί πιο μακρυά και τότενες  τα ματαλέμε!"

Ε δεν άντεξα ... και έτσι μου βγήκε το φεμινιστικό μου. Εκείνοι με κάναν χάζι , εγω είχε ανεβάσει θερμοκρασία , εκείνοι ασταμάτητοι, ο καλός μου να με κλωτσάει , εγώ να απαντάω, εκείνοι να απαντάνε στην απάντηση και δώσε και να πίνω τη ρακί, γιατί και γω κάπως έπρεπε να εκτονωθώ. Κάποια στιγμή , λόγο στο λόγο άρχισα να κοκκινίζω επικίνδυνα, είναι και το αίμα το μανιάτικο που τρέχει στις φλέβες μου...οπότε μου λέει ένας παππούς που είχε μιλήσει το λιγότερο ....
"Βρε κάτσε να σου πω ένα ανέκδοτο και θα καταλάβεις...."
Να σας το πω κρητικά δε μπορώ, μα το άκουσα που άρχισε να κυκλοφορεί και έτσι ......


Ήταν μια μέρα ο Μανωλιός και κατέβηκε στην πόλη να αγοράσει μια καμπαρτίνα. Μπαίνει στο μαγαζί, αγοράζει την καμπαρτίνα και βγαίνοντας κουμπώνει κατά λάθος την κουμπότρυπα της πουκαμίσας με το κουμπί της καμπαρτίνας.
Προχωράει πιο κάτω και συναντάει το Μιχαλιό:
- Ε, ρε Μιχαλιό, τι κάνεις;
- Καλά είμαι, ορέ Μανωλιό. Ωραία καμπαρτίνα, αλλά μωρέ πώς να στο πω, την έχεις κουμπώσει στραβά και αν πας στο χωριό θα σε κοροϊδεύουν!!
- Εμένα έτσι μ' αρέσει, και άντε και γ...!!!
Παρακάτω συναντάει τον Σήφη.
- Ε, ρε Σηφαλιό, τι κάνεις;
- Καλά είμαι, ωρέ Μανωλιό. Ωραία καμπαρτίνα, αλλά μωρέ πώς να στο πω, την έχεις κουμπώσει στραβά και αν πας στο χωριό θα σε κοροϊδεύουν!!
- Εμένα έτσι μ' αρέσει, και άντε και γ...!!!
Φεύγει νευριασμένος ο Σήφης, και συναντά το Μιχαλιό. Συζητώντας λένε ότι συνάντησαν τον Μανωλιό, και μόλις του είπαν για την καμπαρτίνα τους έβρισε, και αποφασίζουν να πάρουν τηλέφωνο τον θείο του, να του το πει με τρόπο.
Φτάνοντας στο σπίτι ο Μανωλιός, χτυπάει το τηλέφωνο:
- Έλα ρε θείε, τι κάνεις;
- Τι να κάνω παιδί μου; Εδώ κάθομαι και προσπαθώ να τελειώσω μία μαντινάδα.
Δεν έρχεσαι να πιούμε κάνα ρακί και να την τελειώσουμε μαζί;
Πάει ο Μανωλιός στον θείο του, και καθώς έπιναν ρακή, λέει ο Μανωλιός:
- Ρε θείε, πες μου την μαντινάδα.
Θείος: -Της καμπαρτίνας το κουμπί είναι του πουκαμίσου
Μανωλιός: - Γαμιούνται ούλοι σήμερα, άντε και συ γαμήσου!



Εννοείται ότι μετά την πρώτη έκπληξη και βλέποντας , γέρους - γριά- κοπέλα ΚΑΙ τον καλό μου να κοπανιούνται στο γέλιο.... χαλάρωσα και το απόλαυσα..... και κρατώ επαφές με τη κοπέλα ως και σήμερα........θα σας πω μόνο πως δε γυρίσαμε πίσω στο ξενοδοχείο μας, παρά μας κράτησαν εκεί....


Καλημέρες......

7 σχόλια:

φουρτουνιασμενη ψυχη ( fortounata) είπε...

πέρασες καλά δηλαδή;το ανέκδοτο το ήξερα,αλλά και πάλι γέλασα.καλό ξημέρωμα.φιλιά.

μαχαιρης είπε...

Εγω παλι, δεν τους συμπαθω πολυ τους Κρητικους, και την Κρητη...
[Αν και στο χωριο μου υπαρχει,ενα παραξενο κρητικο ιδιωμα..Λενε οτι
κατοικηθηκε καποτε απο κρητικους...
Πραγμα που δεν το πιστευω]
Μου φαινονται, λοιπον λεω...
Πολυ...τουριστικοι...Και τσαμπουκαδες, για τον τσαμπουκα...
Συνεχεια, δειχνονται, σαν να παιζουν σε ταινια...σαν ξεχωριστοι, σαν ανωτεροι...
Και ενοχλητικα περιφρονουν ΟΛΟΥΣ
τους νομους...
Αναρχικοι στο δρομο, και στο καφενειο..Και αφορητοι πατερναλιστες αγαδες...Μεσα στο σπιτι...
Εχω παει Κρητη, και περασα σχετικα καλα...Αλλα δεν θα ξαναπαω...
Αυτα που εχουν, τα βρισκω και αλλου, με ευκολια, και χωρις να εχω τον κρητικαρο, πανω απο το κεφαλι μου..Να με απειλει...

Ανώνυμος είπε...

Δημιουργούν εντυπώσεις οι περισσοτεροι.
Ο κρητικός ή καλος καλός θα σου είναι ή μα....ας.
Η του υψους ή του βάθους δηλαδη.
Οι γυναικες βρηκαν το κουμπι τους και τους ναφηνουν να νομιζουν οτι εχουν το πανω χερι!!!

Νερένια είπε...

**Φουρτούνα μου καλύτερα δε θα μπορούσα... ξεγνοιασιά..... και άγιος ο θεός... αλλα και τώρα κάθε φορά που πάω ακόμη καλύτερα...


**μαχαίρη μου , περί ορέξεως κολοκυθοπατατες που θα έλεγε και η ζουζουνα..... μπορεί να έπεσες τη λάθος στιγμή σταλ΄θος άτομα...άσε που παντού μπορεί να συναντήσεις τέτοια που λές...
Εγώ πάλι εχω πάει πολλές φορες... και μου αρεσει ...

Νερένια είπε...

** Ανώνυμε (?)
σε αυτό θα συμφωνήσω .... έχεις δίκιο λέμε....

Ανταίος είπε...

χααχαχα τελικά όσες φορές και να το ακούσω το ίδιο είναι...αλλά και όλο το σκηνικό που περιγράφεις απίστευτο!!!
Αχ ρε πατρίδα...

Νερένια είπε...

Εσύ μη μιλάς! Φτηνά τη γλίτωσες!
χαχαχαχαχα