4.8.10

Ο κόσμος των φτερών....

     "Τι είναι ο έρωτας γιαγιά;; Πώς θα καταλάβουμε , ποιός είναι ο ιδανικός σύντροφός μας;"
Η γιαγιά πιάστηκε από την κουβέντα της μικρής και άρχισε να της λέει το παραμύθι για τον κόσμο των φτερών....




   "Μια φορά και έναν καιρό .... πριν πολλά πολλά χρόνια , ο καλός θεός αποφάσισε πως η γη ήταν ένα μέρος όμορφο και άξιο να κατοικηθεί . Όμως δεν ήξερε τι να κάνει... να έβαζε δέντρα και φυτά; Να έφτιαχνε δάση και πεδιάδες; Μετά να έβαζε ζώα και να γέμιζε τις θάλασσες  με ψάρια ; Σκεφτόταν , σκεφτόταν ... έφτιαχνε βουνά και ήλιους , φεγγάρια και θάλασσες , έβαλε λογής λογής πουλιά , λουλούδια πολύχρωμα .... να πως εσύ φτιάχνεις τις ζωγραφιές σου... έτσι ... ζωγράφιζε την πλάση .... έφτιαχνε από δω , γκρέμιζε από κει , ώσπου κάποια στιγμή τελείωσε με το έργο του ....
Το κοίταξε καλά καλά , το ξανακοίταξε μα κάτι έλειπε!
Έξυσε το κεφάλι του μια, τράβηξε και τα λευκά του γένια , μα ιδέα δεν είχε γιατί έμοιαζε άδεια η γη του... Ξάφνου εκεί που είχε πια απαυδήσει και δεν ήξερε τι άλλο να κάνει , δεν είχε βλέπεις και ποιόν να τον συμβουλεύσει , να σου έρχεται ένας άγγελος πετώντας να του πει τα νέα του βασιλείου.
Άστραψε η ματιά του Θεού.... μα πως δεν το είχε σκεφτεί νωρίτερα;;;; Έλειπε η πραγματική ζωή από τη γη του... τα γέλια , τα τραγούδια , οι χαρές , οι φωνές ... έπρεπε γρήγορα να σκεφτεί τι θα έκανε!
Όσο άκουγε λοιπόν , τον άγγελο που μιλούσε , τόσο το μυαλό του δούλευε πιο γρήγορα ... ξαφνικά γύρισε στον άγγελο του και τον ρώτησε:


- Σου αρέσει η γη μου;

- Ναι μα τι είναι;

-Είναι ένα μέρος παραδεισένιο... θα έχει τα πάντα και ακόμη περισσότερα , θα χει ότι ποθήσει μυαλό και καρδιά , θα είναι το όνειρο κάθε αγγέλου....

-Εμείς θα πάμε εκεί; Αλήθεια είναι ένα δώρο για μας; Πως θα πάμε; Πότε;

-Ναι είναι ένα δώρο , μα σαν αποφασίσετε να πάτε δε θα είστε πια άγγελοι! Δε θα έχετε φτερά , μα θα σας ονομάσω ανθρώπους ... θα γίνετε οι κυρίαρχοι της γης , θα τη διαφεντεύετε μα και θα την προστατεύετε ....

-Δε θα έχουμε φτερά; Μα πώς; Γιατί;

-Θα πάρω από τον καθένα σας το ένα φτερό! Θα μείνετε με ένα !

-Δεν καταλαβαίνω τίποτα! Γιατί ; Μας τιμωρείς για κάτι;

-Σας ευλογώ ... Το φτερό που θα σας πάρω θα το φυσήξω από δω .... σαν πέσει στη γη θα γίνει άνθρωπος κι αυτό.... όλοι οι άνθρωποι θα έχουν ένα αόρατο φτερό στις πλάτες τους....

-Μα γιατί; Δεν θα μπορούμε να πετάμε χωρίς τα φτερά μας ....






-Όλοι οι άνθρωποι θα γεννιόνται με ένα αόρατο φτερό στις πλάτες τους .... για να πετάξουν θα αρκεί μόνο μια αγκαλιά .... αγκαλιασμένοι , αγαπημένοι θα έχουν ξανά τα δυο φτερά τους......








Κατάλαβες τώρα μικρή μου , πως θα αναγνωρίσεις τον ιδανικό; Θα είναι αυτός που θα σε κάνει να πετάς ......

18 σχόλια:

Guardian Angel είπε...

Υπέροχο!

Νερένια είπε...

Απλά ιδανικά παραμυθένιο.....

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ είπε...

Είμαι μέχρι τα μπούνια στην Αφρική. Μολις ξ εμπλέξω έχετε μου ένα ζεστό μπάνιο και μαλακές πετσέτες και θα τα πούμε.
Καλό βράδυ για την ώρα

Νερένια είπε...

Βρε Χριστόφορέ μου ,


καφέ είμαστε .... αν θες καφέ , ζεστό - κρύο , με γάλα ή κρέμα , τσάι κρύο ή ζεστό .... άντε και κανά γλυκο .... αλλά μπάνιο;;
Πως;; δεν έχουμε τον κατάλληλο χωρο ... και το είχα πει της ζουζουνας να φτιάξουμε ένα χαμάμ και δεν ήθελε η άτιμη .... αλλα ζεστές πετσέτες θα βρούμε...

καλές εξερευνήσεις.....

φουρτουνιασμενη ψυχη ( fortounata) είπε...

πάρα πολύ σοφό!!!φιλιά.

Νερένια είπε...

Είναι γλυκια μου φουρτουνα ... ειναι ....

Φιλια και απο μας....

Ανταίος είπε...

το περίεργο είναι πως το ίδιο φτερό που θα σε σηκώσει ψηλά μπορεί να σε κατεβάσει και στη κόλαση!!

Γλυκό - Κερασο - Ζουζούνα είπε...

Vlep's? Sta logia tis giagias erhomai. Enas pilotos xriazete!

Antaio, den sou krivo oti skeftikame to idio!!!


&^&*^%^$*(*(*(&^$ kollise, den grafi ellinika sorry!

Drmakspy είπε...

Ομολογώ ότι δεν ήξερα αυτό το παραμύθι και έμεινα άφωνος... με την απλή σοφία του.... Χρειάζονται δυο για να πετάξεις... Και ναι Ανταίε... Κάποιες φορές ανεβαίνουν κι οι δυό ψηλά μαζί και εκεί ο ένας αφήνει τον άλλο πιστεύοντας ότι τον αφήνει να γκρεμιστεί... Όμως τσακίζονται και οι δύο, θύμα αλλά και θύτης...

Ρίκη Ματαλλιωτάκη είπε...

Θα είναι αυτός που θα σε κάνει να πετάς ......


Χμμμμμ.....για να ειναι και πιο δυνατος ο πόνος στο πεσιμο, ετσι;;;;

Γιαγιά Αντιγόνη είπε...

Η γιαγιά πού τα θυμόταν;;;

Α, πα πα να το κοιτάξω!!

Emmanouela είπε...

Καταρχάς, κάτι έχω χάσει!!! Το δυναμικό comeback της Αντιγόνης!!! Αντιγόνη μου, είσαι καλύτερα?

Κι έπειτα, το παραμύθι είναι υπέροχο, ανατρίχιασα από συγκίνηση και μην ακούτε που λένε θα σε ρίξει κάτω το φτερό και τέτοια! Ε, κι αν σε ρίξει, θα ξανασηκωθείς...έτσι είναι η ζωή! Το καλό να κοιτάμε! Ακόμα και αν έφτασες για λίγο στον ουρανό, άξιζε! Κι ας μην κρατήσει για πάντα!!
Ζουζούνα, με τον πιλότο πώς πάει? Κάνετε καμιά πτήση ή μπααα??

Και το τατουάζ, ποιανού είναι ρε παιδιά? Μην μου πεις Νερένια δικό σου??

Καλημέρα σας!!!

Νερένια είπε...

Ανταιε και ζουζουνα....

θα συμφωνήσω με τον δοκτορ...

το προτζεκτ είναι ένα φτερο ο καθενας ... άρα αν κάποιος σε αφησει να γκρεμιστείς ...γκρεμιζεται και αυτός ...που να πάει με ενα φτερο;;;

Οπότε μη φοβαστε την πτήση ... την προσγείωσει να φοβαστε!!!

Δοκτορ μαζί σου!!!!


Ρίκυ μου ... ο πόνος είναι πόνος ... τι πάνω τι κάτω ... σου έχει μείνει όμως η αναμνηση του πετάγματος....


Αντογόνηηηηηηηηηη πονήρωωωωω ...θε μου σχωρα με!!! Ειδικά αυτη η γιαγια ήταν χήρα από 50 χρονων ... και πιο πριν έβλεπε τον παππού κάθε 15 μερες .... αλλά την έκανε κάτι ταξιδια!!!!!!
Πρωτη θέση!!!!

Γλυκια μου εμμανουελα .... μαζί σου ..... και δε θα σου πω ... χε χε!!

geoaman είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
geoaman είπε...

Δεν σου ειπε ομως την συνεχεια...
Απο αυτην την μετατροπη ο ανθρωπος αποκτησε και καποια ελατωματα στης λειτουργειες του και ετσι εγινε πονηρος , κακος προς τον συναθρωπο του, κλεφτης, δολοφωνος, απατεωνας, κτλ..κτλ..κτλ.
Οποτε καλλητερα να μας αφηνε αγγελους στον παραδεισο.Ποιο λιγο πονο θα διναμε ο ενας στον αλλο και θα μοιραζομασταν ποιο πολυ αγαπη.

Νερένια είπε...

βρε geo βρε geo.... ακομα και τα ελαττωματικά μοντελα εχουν την αξια τους... ασε που λιγοτερα ειναι τα ελαττωματικά .......

Θέλω θετικη σκέψη λέμε!!!

Θοδωρης Καραγεωργιου είπε...

Πανέμορφο, συγκινητικό, γεμάτο αγάπη και σοφία.

Νερένια είπε...

Θοδωρη χαιρομαι που πέρασες για καφε .. ελπίζουμε να σε ξαναδουμε..

να σαι πάντα καλα...