28.6.10

Βάλε πρώτα στους κουρασμένους να φάνε...


Η γιαγιά μου όταν ήμασταν στο σπίτι της , στο χωριό - το οποίο ήταν μικρό - έστρωνε τραπέζι και τρώγαμε πάντα εμείς τα μικρά πρώτα .

Η μόνιμη δικαιολογία ήταν:

"Βάζω πρώτα στους κουρασμένους να φάνε κι έπειτα εμείς! "

Συνήθως κανείς από τους μεγάλους δεν έλεγε τίποτα , διότι το να χαλάσεις στη γιαγιά χατήρι , ισοδυναμούσε με μια ζωή στο "πυρ το εξώτερον".

Ένα μεσημέρι όμως , ο πατέρας μου είχε γυρίσει από  δουλειά , λιώμα και δεν έβλεπε μπροστά του. Κάθισε λοιπόν στο τραπέζι μαζί μας .

"Εσύ τώρα είσαι κουρασμένος πασά μου;" τον ρώτησε η γιαγιά μελιστάλαχτα .
"Κουρασμένος μάνα , δε θα πει τίποτα ! Βάλε μου να φάω να ξαπλώσω , γιατί δεν το' χω σε τίποτα να κοιμηθώ νηστικός!" της είπε και όντως έτσι ένιωθε.

Η γιαγιά δεν είπε τίποτα , απλά κούνησε το κεφάλι της και μας έκλεισε το μάτι πονηρά.

Την άλλη μέρα ξημέρωνε Κυριακή. Εμείς έτσι κι αλλιώς σε διακοπές ήμασταν! Στο χωριό όλοι μας ήξεραν και μας πρόσεχαν ... φεύγαμε το πρωί και γυρνούσαμε το μεσημέρι γεμάτοι από καθαρό αέρα και παιχνίδι!
Το τι σκαρφαλώματα , το τι κολύμπι , το τι γραντζουνιές στα πόδια και στα χέρια , δε λέγεται!

Σαν φάγαμε το πρωινό μας και ετοιμαστήκαμε να εξαφανιστούμε , σηκώθηκε η γιαγιά και είπε:

"Εχθές ο πατέρας σας , έφαγε μαζί σας ... σήμερα θα παίξει μαζί σας! Θα κάνει ότι κάνετε , θ' ανέβει όπου και σεις και το καλό που του θέλω μην τολμήσει να σας αφήσει ! Θα το μάθω κι αν το μάθω ουε κι αλίμονο σας ! "
Ο πατέρας μου χαμογέλασε και τις είπε:

"Ξέρω που το πας! Μα το λάδι θα τους βγάλω!"

Η γιαγιά μου γέλασε τρανταχτά , μόνο αυτό!

Κάναμε ότι κάναμε κάθε μέρα , μη σας πω και σε λίγο πιο αργούς ρυθμούς , γιατί σέρναμε και τον πατέρα από πίσω και μας καθυστερούσε!

Το μεσημέρι που γυρίσαμε , μας περίμενε η γιαγιά με το τραπέζι ήδη στρωμένο. Κοίταξε τον πατέρα μου και χαμογέλασε . Ύστερα του είπε:

"Τώρα σου αξίζει των κουρασμένων το φαΐ! Έτοιμα τα ΄χω όλα !"

Κι εκείνος της απάντησε :

"Άσε μάνα! Είμαι τόσο κουρασμένος που μπουκιά δεν κατεβαίνει!"

Μπήκε μες το σπίτι και ούτε που πλύθηκε! Κατ' ευθείαν στο κρεβάτι! Σηκώθηκε την άλλη μέρα το πρωί , πιασμένος!

Από τότε "οι κουρασμένοι" τρώνε πάντα πρώτοι και κανείς δε μιλά!

Αχ! ρε γιαγιά!

2 σχόλια:

Nefeli είπε...

na sai kala m'ekanes kai gelasa :))

Νερένια είπε...

Αυτός ειναι ο σκοπός μου!!!

Τα σοβαρά από την άλλη!!!!!!

Ευχαριστωωωωωωωωωω!!!